Fehim Bajraktarević

Fehim Bajraktarević (Sarajevo, 14. novembra 1889. – Beograd, 22. februara 1970) bio je poznati bosanskohercegovački filolog, orijentalist i slavist. Međunarodnu afirmaciju stekao je kao jedan od osnivača moderne orijentalistike na području bivše Jugoslavije. Amidžić je Sulejmana Bajraktarevića.

Fehim Bajraktarević
Rođenje14. novembar 1889.
Smrt22. februar 1970.
Zanimanjefilolog, orijentalist i slavist

BiografijaUredi

Rođen je u Sarajevu 14. novembra 1889. od oca Mustafe, trgovca iz Gornjeg Vakufa, i majke Nefise Šolbat. U Sarajevu je završio osnovnu školu te gimnaziju 1911, nakon čega odlazi na studij orijentalnih jezika i slavenske filologije na Filozofskom fakultetu u Beču. Studije je završio 1917, a naredne godine položio je profesorski ispit i odbranio doktorsku disertaciju o arapskom predislamskom pjesniku Ebu Kabiru el-Hudaliju. Specijalizaciju je 1919. proveo u Londonu (University College), a od 1922. do 1924. na Faculté des Lettres u Alžiru. 1925. počeo je predavati predmet Historija perzijske književnosti na Katedri za svjetsku književnost Filozofskog (kasnije Filološkog) fakulteta Univerziteta u Beogradu, gdje 1926. osniva Katedru za orijentalnu filologiju na čijem čelu ostaje do penzionisanja 1960. Vanredni profesor postao je 1929, a redovni 1939. Poslije penzionisanja rad nastavlja kao honorarni nastavnik. Umro je 22. februara 1970. u Beogradu.

Poznavao je perzijski, arapski, turski, francuski, engleski, italijanski i ruski jezik. Prevodio je s orijentalnih jezika na bosanski i francuski. Bio je član Međunarodnog savjetodavnog odbora za izdavanje djela u Leidenu, Društva francuskih orijentalista u Beogradu, Odbora za istočnjačku građu pri Srpskoj akademiji nauka i umjetnosti i Društva njemačkih orijentalista. Objavio je velik broj radova, poput studija arapske, perzijske i turske književnosti, prijevoda, pjesmi, te lingvističkih analiza domaćih i stranih tekstova.

LiteraturaUredi