Šadrvan, Aja Sofija, Istanbul

Šadrvan je vrsta javne česme koja se gradi u dvorištu džamija, medresa, tekija, karavan-saraja, hanova i u javnim kupatilima sa osnovnom svrhom da omogući istovremeno obredno umivanje većem broju ljudi ali i da djeluju dekorativno.[1]

Porijeklo šadrvanaUredi

Šadrvani potiču iz Persije, a preko Arapa i Turaka su dospjeli i na Balkansko poluostrvo.[2]

Izgled šadrvanaUredi

Osnovna karakteristika šadrvana je to što u osnovi imaju kameni bazen sa čijih strana se voda izliva kroz brojne česme pored kojih se često nalazi kameno postolje na kojem stoji osoba koja koristi česmu. Obično se u sredini bazena nalazi viši kameni stub niz koji često preko raznih ukrasa uz žubor teče voda. Krov šadrvana je u obliku kupole, prekriven olovom ili od kamenih ploča na šest ili osam voda.

Šadrvani na Balkanskom poluostrvuUredi

Jedan od najpoznatijih šadrvana na Balkanskom poluostrvu se nalazi u Sarajevu u dvorištu Begove džamije, podignut na istom mjestu na kojem je Gazi Husrev-beg podigao šadrvan 1530. godine.

Također pogledajteUredi

ReferenceUredi

  1. ^ "Česme i šadrvani". Internet sajt Kalesija onlajn. Pristupljeno 6. avgust 2010.. Šadrvani služe za iste svrhe kao i česme, samo su oni građeni u javnim kupatilima i dvorištima džamija, medresa i tekija, karavan – saraja i drugih većih objekata. Međutim, njihova prvenstvena zadaća je da daju vodu većem broju ljudi za isto vrijeme za obredno umivanje, a pored ovoga oni također djeluju plastično i dekorativno u svojoj okolini koja je sasvim različita od mahale. Šadrvani se bitno razlikuju od česmi. line feed character u |quote= je na mjestu 164 (pomoć); Provjerite format datuma u parametru |accessdate= (pomoć)
  2. ^ "Česme i šadrvani". Internet sajt Kalesija onlajn. Pristupljeno 6. avgust 2010.. Perzija je domovina Šadrvana, od njih su ga poprimili Arapi i Turci su ih proširili na Balkanski poluotok. Provjerite format datuma u parametru |accessdate= (pomoć)