Otvori glavni meni

Tennis Masters Cup

Završni turnir sezone (muški)

Tennis Masters Cup (od 2009. ATP World Tour Finals, a od 2017 ATP Finals) profesionalni je teniski turnir za muškarce koji se održava na kraju svake teniske sezone počevši od 1970. Igra se u dvorani na tvrdoj podlozi. Trenutno se održava u O2 Areni u Londonu, gdje će ostati do 2018, a kroz historiju se održavao u još 13 gradova. Na njemu nastupa osam najboljih tenisera i parova s ATP-liste u toku jedne sezone.

Tennis Masters Cup
ATP World Tour
Službeni naziv ATP Finals
Lokacija London (2009–2020)
Stadion O2 Arena
Kategorija Završni turnir sezone
Podloga Tvrda (d)
Žrijeb 8S / 8D
Nagradni fond 8.500.000 $ (2018)
Najviše poj. titula Švicarska Roger Federer (6)
Veb-sajt barclaysatpworldtourfinals.com
Trenutni prvaci (2018.)
Muškarci pojedinačno Njemačka Aleksandar Zverev
Muški parovi Sjedinjene Američke Države Mike Bryan
Sjedinjene Američke Države Jack Sock

Za razliku od svih drugih muških turnira, Masters Cup nije turnir na direktno ispadanje. Osmerica igrača podijeljena su u dvije grupe po četiri, a prva dvojica iz svake grupe prolaze u polufinale. Isto važi i za parove. Iako je teoretski moguće proći u polufinale s dva poraza u grupi, nijedan igrač s više od jednog poraza nije osvojio titulu u pojedinačnoj konkurenciji.

Trenutni format takmičenja primijenjen je na svim izdanjima ovog turnira osim sljedećih:

  • 1970, 1971 – grupni sistem bez polufinala ili finala; pobjednik je bio igrač s najboljim omjerom
  • 1982, 1983, 1984 – turnir na ispadanje s 12 igrača bez grupne faze; prva četiri nosioca bila su slobodna u 1. kolu
  • 1985 – turnir na ispadanje sa 16 igrača bez grupne faze.

Po sadašnjem sistemu bodovanja pobjednici u obje konkurencije dobijaju do 1500 ATP-bodova. Za svaki poraz u grupi od tog broja oduzima se 200 bodova.

HistorijaUredi

Ovaj turnir četvrta je evolucija prvenstva koje je ustanovljeno 1970. Prvobitno se zvao Masters Grand Prix i bio je dio turneje Grand Prix. Organizirala ga je Međunarodna organizacija za tenis na travi (ITLF, kasnije ITF). Održavao se uporedo s WCT Finalsom, koji je također bio završni turnir sezone za najbolje igrače u sklopu rivalske turneje World Championship Tennis. Na Masters Grand Prixu nastupali su najbolji igrači svijeta, ali za ovaj turnir nisu dobijali ATP-bodove.

Godine 1990. Asocijacija teniskih profesionalaca (ATP) preuzela je rukovođenje muškim turnirima osim Grand Slam turnira i zamijenila Masters Grand Prix ATP Tour svjetskim prvenstvom. Sada su u igri bili i ATP-bodovi; neporaženi osvajač titule dobio bi jednak broj bodova kao za osvajanje jednog Grand Slam turnira. ITF, koji je nastavio rukovoditi Grand Slam turnirima, osnovao je konkurentski završni turnir sezone pod nazivom Grand Slam kup, na kojem se takmičilo 16 igrača koji su ostvarili najbolje rezultate na Grand Slam turnirima u dotičnoj sezoni.

U decembru 1999. ATP i ITF dogovorili su se da obustave ova dva turnira i ustanove novi u zajedničkom vlasništvu pod nazivom Tennis Masters Cup. Kao i prije, takmičila su se osmerica igrača, ali igrač koji je bio na 8. mjestu ATP-ove Champions Race liste (koja se vodi samo za dotičnu sezonu) nije imao zagarantirano mjesto. Ako igrač koji osvoji jedan od Grand Slam turnira završi sezonu ispod 8. mjesta na listi, ali i dalje nije plasiran ispod 20. mjesta, on bi stekao pravo učešća na Masters Cupu umjesto osmoplasiranog s liste. Ako 2 igrača izvan 8 najboljih osvoje Grand Slam turnir, na Masters Cup išao bi onaj koji je bolje plasiran na listi.

Godine 2009. Masters Cup preimenovan je u ATP World Tour Finals i određeno je da se održava u londonskoj O2 Areni od 2009. do 2013.[1] Ugovor je 2012. produžen do 2015,[2] kad je ponovo produžen do 2018.[3] Godine 2017. naziv turnira skraćen je u ATP Finals, a ugovor s O2 Arenom produžen do 2020. godine.[4][5]

Mnogo godina turnir za parove održavan je kao poseban turnir sedmicu nakon pojedinačnog, ali u skorije vrijeme održavaju se u isto vrijeme i u istom gradu. Sistem takmičenja identičan je sistemu u pojedinačnoj konkurenciji.

U većem dijelu svoje historije ovaj turnir smatran je najvažnijim dvoranskim turnirom u muškom teniskom kalendaru (bilo je nekoliko izuzetaka kad je bio organiziran na otvorenom: Melbourne 1974. i Houston 2003. i 2004). Dvorana omogućuje kontrolirane uvjete za igru, što se odnosi i na vrstu podloge i na sistem rasvjete.

Najviše titula ima Roger Federer (6), a on drži i rekord po najvećem broju finala (10).

Bodovi, nagradni fond i trofejiUredi

Faza Pojedinačno Parovi1 Bodovi
Grupa (svaki od tri meča) 203.000 $ 38.000 $ 200
Polufinale 620.000 $ 103.000 $ 400
Finale 1.280.000 $ 200.000 $ 500
Neporaženi šampion 2.712.000 $ 517.000 $ 1.500
  • 1 Nagradni fond za novac odnosi se na parove, ne na svakog igrača u paru posebno.

Osim ovoga, u nagrade spadaju i Barclayjevi trofeji za pobjednike u obje konkurencije i ATP-ov trofej za broja 1.[6][7]

LokacijeUredi

Grad Godine Podloga Dvorana Kapacitet
Tokio 1970. Tepih Metropolitanska sportska dvorana 6500
Pariz 1971. "Pierre de Coubertin" 5000
Barcelona 1972. Palau Blaugrana 5700
Boston 1973. Boston Garden 14.900
Melbourne 1974. Trava Kooyong Stadium 8500
Stockholm 1975. Tepih Kraljevska teniska dvorana 6000
Houston 1976. The Summit 16.300
New York City 1977–1989. Madison Square Garden 18.000
Frankfurt 1990–1995. Festhalle Frankfurt 12.000
Hannover 1996–1999. Tepih (1996)
Tvrda (d) (1997–1999)
Hanoversko sajmište 15.000
Lisabon 2000. Tvrda (d) Atlantski paviljon 12.000
Sydney 2001. Acer Arena 17.500
Šangaj 2002. SNIEC  
Houston 2003–2004. Tvrda (o) Teniski klub Westside 5240
Šangaj 2005–2008. Tepih (2005)
Tvrda (d) (2006–2008)
Qizhong Arena 15.000
London 2009–2020. Tvrda (d) O2 Arena[8] 20.000

PobjedniciUredi

PojedinačnoUredi

Grad Godina Pobjednik Finalist Rezultat
↓ Masters Grand Prix ↓
Tokio 1970.   Stan Smith   Rod Laver Grupni sistem
Pariz 1971.   Ilie Năstase (1/4)   Stan Smith Grupni sistem
Barcelona 1972.   Ilie Năstase (2/4)   Stan Smith 6–3, 6–2, 3–6, 2–6, 6–3
Boston 1973.   Ilie Năstase (3/4)   Tom Okker 6–3, 7–5, 4–6, 6–3
Melbourne 1974.   Guillermo Vilas   Ilie Năstase 7–66, 6–2, 3–6, 3–6, 6–4
Stockholm 1975.   Ilie Năstase (4/4)   Björn Borg 6–2, 6–2, 6–1
Houston 1976.   Manuel Orantes   Wojtek Fibak 5–7, 6–2, 0–6, 7–61, 6–1
New York City 1977.   Jimmy Connors   Björn Borg 6–4, 1–6, 6–4
1978.   John McEnroe (1/3)   Arthur Ashe 6–75, 6–3, 7–5
1979.   Björn Borg (1/2)   Vitas Gerulaitis 6–2, 6–2
1980.   Björn Borg (2/2)   Ivan Lendl 6–4, 6–2, 6–2
1981.   Ivan Lendl (1/5)   Vitas Gerulaitis 6–75, 2–6, 7–66, 6–2, 6–4
1982.   Ivan Lendl (2/5)   John McEnroe 6–4, 6–4, 6–2
1983.   John McEnroe (2/3)   Ivan Lendl 6–3, 6–4, 6–4
1984.   John McEnroe (3/3)   Ivan Lendl 7–5, 6–0, 6–4
1985.   Ivan Lendl (3/5)   Boris Becker 6–2, 7–64, 6–3
1986.   Ivan Lendl (4/5)   Boris Becker 6–4, 6–4, 6–4
1987.   Ivan Lendl (5/5)   Mats Wilander 6–2, 6–2, 6–3
1988.   Boris Becker (1/3)   Ivan Lendl 5–7, 7–65, 3–6, 6–2, 7–65
1989.   Stefan Edberg   Boris Becker 4–6, 7–66, 6–3, 6–1
↓ ATP Tour svjetsko prvenstvo ↓
Frankfurt 1990.   Andre Agassi   Stefan Edberg 5–7, 7–65, 7–5, 6–2
1991.   Pete Sampras (1/5)   Jim Courier 3–6, 7–65, 6–3, 6–4
1992.   Boris Becker (2/3)   Jim Courier 6–4, 6–3, 7–5
1993.   Michael Stich   Pete Sampras 7–63, 2–6, 7–67, 6–2
1994.   Pete Sampras (2/5)   Boris Becker 4–6, 6–3, 7–5, 6–4
1995.   Boris Becker (3/3)   Michael Chang 7–63, 6–0, 7–65
Hannover 1996.   Pete Sampras (3/5)   Boris Becker 3–6, 7–65, 7–64, 6–711, 6–4
1997.   Pete Sampras (4/5)   Jevgenij Kafeljnikov 6–3, 6–2, 6–2
1998.   Àlex Corretja   Carlos Moyá 3–6, 3–6, 7–5, 6–3, 7–5
1999.   Pete Sampras (5/5)   Andre Agassi 6–1, 7–5, 6–4
↓ Tennis Masters Cup ↓
Lisabon 2000.   Gustavo Kuerten   Andre Agassi 6–4, 6–4, 6–4
Sydney 2001.   Lleyton Hewitt (1/2)   Sébastien Grosjean 6–3, 6–3, 6–4
Šangaj 2002.   Lleyton Hewitt (2/2)   Juan Carlos Ferrero 7–5, 7–5, 2–6, 2–6, 6–4
Houston 2003.   Roger Federer (1/6)   Andre Agassi 6–3, 6–0, 6–4
2004.   Roger Federer (2/6)   Lleyton Hewitt 6–3, 6–2
Šangaj 2005.   David Nalbandian   Roger Federer 6–74, 6–711, 6–2, 6–1, 7–63
2006.   Roger Federer (3/6)   James Blake 6–0, 6–3, 6–4
2007.   Roger Federer (4/6)   David Ferrer 6–2, 6–3, 6–2
2008.   Novak Đoković (1/5)   Nikolaj Davidenko 6–1, 7–5
↓ ATP World Tour Finals ↓
London 2009.   Nikolaj Davidenko   Juan Martín del Potro 6–3, 6–4
2010.   Roger Federer (5/6)   Rafael Nadal 6–3, 3–6, 6–1
2011.   Roger Federer (6/6)   Jo-Wilfried Tsonga 6–3, 6–76, 6–3
2012.   Novak Đoković (2/5)   Roger Federer 7–66, 7–5
2013.   Novak Đoković (3/5)   Rafael Nadal 6–3, 6–4
2014.   Novak Đoković (4/5)   Roger Federer bez borbe
2015.   Novak Đoković (5/5)   Roger Federer 6–3, 6–4
2016.   Andy Murray   Novak Đoković 6–3, 6–4
↓ ATP Finals ↓
London 2017.   Grigor Dimitrov   David Goffin 7–5, 4–6, 6–3
2018.   Aleksandar Zverev   Novak Đoković 6–4, 6–3

ParoviUredi

Grad Godina Pobjednici Finalisti Rezultat
↓ Masters Grand Prix ↓
Tokio 1970.   Stan Smith
  Arthur Ashe
Grupni sistem
1971.

1974.
Nije održan
Stockholm 1975.   Juan Gisbert
  Manuel Orantes
Grupni sistem
Houston 1976.   Fred McNair
  Sherwood Stewart
  Brian Gottfried
  Raúl Ramírez
6–4, 5–7, 5–7, 6–4, 6–4
New York City 1977.   Bob Hewitt
  Frew McMillan
  Bob Lutz
  Stan Smith
7–5, 7–6, 6–3
1978.   Peter Fleming (1/7)
  John McEnroe (1/7)
  Wojtek Fibak
  Tom Okker
6–4, 6–2, 6–4
1979.   Peter Fleming (2/7)
  John McEnroe (2/7)
  Wojtek Fibak
  Tom Okker
6–3, 7–6, 6–1
1980.   Peter Fleming (3/7)
  John McEnroe (3/7)
  Peter McNamara
  Paul McNamee
6–4, 6–3
1981.   Peter Fleming (4/7)
  John McEnroe (4/7)
  Kevin Curren
  Steve Denton
6–3, 6–3
1982.   Peter Fleming (5/7)
  John McEnroe (5/7)
  Sherwood Stewart
  Ferdi Taygan
7–5, 6–3
1983.   Peter Fleming (6/7)
  John McEnroe (6/7)
  Pavel Složil
  Tomáš Šmíd
6–2, 6–2
1984.   Peter Fleming (7/7)
  John McEnroe (7/7)
  Mark Edmondson
  Sherwood Stewart
6–3, 6–1
1985.   Stefan Edberg (1/2)
  Anders Järryd (1/3)
  Joakim Nyström
  Mats Wilander
6–1, 7–65
London 1986.   Stefan Edberg (2/2)
  Anders Järryd (2/3)
  Guy Forget
  Yannick Noah
6–3, 7–62, 6–3
1987.   Miloslav Mečíř
  Tomáš Šmíd
  Ken Flach
  Robert Seguso
6–4, 7–5, 6–75, 6–3
1988.   Rick Leach (1/3)
  Jim Pugh
  Sergio Casal
  Emilio Sánchez
6–4, 6–3, 2–6, 6–0
1989.   Jim Grabb
  Patrick McEnroe
  John Fitzgerald
  Anders Järryd
7–5, 7–64, 5–7, 6–3
↓ ATP Tour svjetsko prvenstvo ↓
Gold Coast 1990.   Guy Forget
  Jakob Hlasek
  Sergio Casal
  Emilio Sánchez
6–4, 7–65, 5–7, 6–4
Johannesburg 1991.   John Fitzgerald
  Anders Järryd (3/3)
  Ken Flach
  Robert Seguso
6–4, 6–4, 2–6, 6–4
1992.   Todd Woodbridge (1/2)
  Mark Woodforde (1/2)
  John Fitzgerald
  Anders Järryd
6–2, 7–64, 5–7, 3–6, 6–3
1993.   Jacco Eltingh (1/2)
  Paul Haarhuis (1/2)
  Todd Woodbridge
  Mark Woodforde
7–64, 7–65, 6–4
Jakarta 1994.   Jan Apell
  Jonas Björkman (1/2)
  Todd Woodbridge
  Mark Woodforde
6–4, 4–6, 4–6, 7–65, 7–66
Eindhoven 1995.   Grant Connell
  Patrick Galbraith
  Jacco Eltingh
  Paul Haarhuis
7–66, 7–66, 3–6, 7–62
Hartford 1996.   Todd Woodbridge (2/2)
  Mark Woodforde (2/2)
  Sébastien Lareau
  Alex O'Brien
6–4, 5–7, 6–2, 7–63
1997.   Rick Leach (2/3)
  Jonathan Stark
  Mahesh Bhupathi
  Leander Paes
6–3, 6–4, 7–63
1998.   Jacco Eltingh (2/2)
  Paul Haarhuis (2/2)
  Mark Knowles
  Daniel Nestor
6–4, 6–2, 7–5
1999.   Sébastien Lareau
  Alex O'Brien
  Mahesh Bhupathi
  Leander Paes
6–3, 6–2, 6–2
Bangalore 2000.   Donald Johnson
  Piet Norval
  Mahesh Bhupathi
  Leander Paes
7–68, 6–3, 6–4
ATP World Doubles Challenge Cup[9]
Bangalore 2001
(održan
2002)
  Ellis Ferreira
  Rick Leach (3/3)
  Petr Pála
  Pavel Vízner
6–76, 7–62, 6–4, 6–4
↓ Tennis Masters Cup ↓
2002. Nije održan
Houston 2003.   Bob Bryan (1/4)
  Mike Bryan (1/4)
  Michaël Llodra
  Fabrice Santoro
6–76, 6–3, 3–6, 7–63, 6–4
2004.   Bob Bryan (2/4)
  Mike Bryan (2/4)
  Wayne Black
  Kevin Ullyett
4–6, 7–5, 6–4, 6–2
Šangaj 2005.   Michaël Llodra
  Fabrice Santoro
  Leander Paes
  Nenad Zimonjić
6–76, 6–3, 7–64
2006.   Jonas Björkman (2/2)
  Maks Mirni (1/2)
  Mark Knowles
  Daniel Nestor
6–2, 6–4
2007.   Mark Knowles
  Daniel Nestor (1/4)
  Simon Aspelin
  Julian Knowle
6–2, 6–3
2008.   Daniel Nestor (2/4)
  Nenad Zimonjić (1/2)
  Bob Bryan
  Mike Bryan
7–63, 6–2
↓ ATP World Tour Finals ↓
London 2009.   Bob Bryan (3/4)
  Mike Bryan (3/4)
  Maks Mirni
  Andy Ram
7–65, 6–3
2010.   Daniel Nestor (3/4)
  Nenad Zimonjić (2/2)
  Mahesh Bhupathi
  Maks Mirni
7–66, 6–4
2011.   Maks Mirni (2/2)
  Daniel Nestor (4/4)
  Mariusz Fyrstenberg
  Marcin Matkowski
7–5, 6–3
2012.   Marcel Granollers
  Marc López
  Mahesh Bhupathi
  Rohan Bopanna
7–5, 3–6, [10–3]
2013.   David Marrero
  Fernando Verdasco
  Bob Bryan
  Mike Bryan
7–5, 6–73, [10–7]
2014.   Bob Bryan (4/4)
  Mike Bryan (4/4)
  Ivan Dodig
  Marcelo Melo
6–75, 6–2, [10–7]
2015.   Jean-Julien Rojer
  Horia Tecău
  Rohan Bopanna
  Florin Mergea
6–4, 6–3
2016.   Henri Kontinen (1/2)
  John Peers (1/2)
  Raven Klaasen
  Rajeev Ram
2–6, 6–1, [10–8]
↓ ATP Finals ↓
London 2017.   Henri Kontinen (2/2)
  John Peers (2/2)
  Łukasz Kubot
  Marcelo Melo
6–4, 6–2
2018.   Mike Bryan
  Jack Sock (5/5)
  Pierre-Hugues Herbert
  Nicolas Mahut
5-7, 6-1, [13-11]

Pregled pobjednika i finalistaUredi

PojedinačnoUredi

Aktivni igrači napisani su podebljanim slovima.

Titule Igrač Pobjede Finala
6   Roger Federer 2003, 2004, 2006, 2007, 2010, 2011. 2005, 2012, 2014, 2015.
5   Ivan Lendl 1981, 1982, 1985, 1986, 1987. 1980, 1983, 1984, 1988.
  Pete Sampras 1991, 1994, 1996, 1997, 1999. 1993.
  Novak Đoković 2008, 2012, 2013, 2014, 2015. 2016, 2018.
4   Ilie Năstase 1971, 1972, 1973, 1975. 1974.
3   Boris Becker 1988, 1992, 1995. 1985, 1986, 1989, 1994, 1996.
  John McEnroe 1978, 1983, 1984. 1982.
2   Björn Borg 1979, 1980. 1975, 1977.
  Lleyton Hewitt 2001, 2002. 2004.
1   Andre Agassi 1990. 1999, 2000, 2003.
  Stan Smith 1970. 1971, 1972.
  Nikolaj Davidenko 2009. 2008.
  Stefan Edberg 1989. 1990.
  Jimmy Connors 1977.
  Àlex Corretja 1998.
  Gustavo Kuerten 2000.
  Andy Murray 2016.
  Grigor Dimitrov 2017.
  David Nalbandian 2005.
  Manuel Orantes 1976.
  Michael Stich 1993.
  Guillermo Vilas 1974.
  Aleksandar Zverev 2018.
0   Jim Courier 1991, 1992.
  Vitas Gerulaitis 1979, 1981.
  Rafael Nadal 2010, 2013.
  Arthur Ashe 1978.
  James Blake 2006.
  Michael Chang 1995.
  Juan Martín del Potro 2009.
  David Ferrer 2007.
  Juan Carlos Ferrero 2002.
  Wojciech Fibak 1976.
  David Goffin 2017.
  Sébastien Grosjean 2001.
  Jevgenij Kafeljnikov 1997.
  Rod Laver 1970.
  Carlos Moyá 1998.
  Tom Okker 1973.
  Jo-Wilfried Tsonga 2011.
  Mats Wilander 1987.

ParoviUredi

Aktivni igrači napisani su podebljanim slovima.

Titule Igrač Pobjede Finala
7   Peter Fleming 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984.
  John McEnroe 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984.
5   Mike Bryan 2003, 2004, 2009, 2014, 2018. 2008, 2013.
4   Bob Bryan 2003, 2004, 2009, 2014. 2008, 2013.
  Daniel Nestor 2007, 2008, 2010, 2011. 1998, 2006.
3   Anders Järryd 1985, 1986, 1991. 1989, 1992.
  Rick Leach 1988, 1997, 2001.
2   Todd Woodbridge 1992, 1996. 1993, 1994.
  Mark Woodforde 1992, 1996. 1993, 1994.
  Maks Mirni 2006, 2011. 2009, 2010.
  Jacco Eltingh 1993, 1998. 1995.
  Paul Haarhuis 1993, 1998. 1995.
  Nenad Zimonjić 2008, 2010. 2005.
  Stefan Edberg 1985, 1986.
  Jonas Björkman 1994, 2006.
  Henri Kontinen 2016, 2017.
  John Peers 2016, 2017.
1   Sherwood Stewart 1976. 1982, 1984.
  John Fitzgerald 1991. 1989, 1992.
  Mark Knowles 2007. 1998, 2006.
  Stan Smith 1970. 1977.
  Tomáš Šmíd 1987. 1983.
  Guy Forget 1990. 1986.
  Sébastien Lareau 1999. 1996.
  Alex O'Brien 1999. 1996.
  Michaël Llodra 2005. 2003.
  Fabrice Santoro 2005. 2003.
  Arthur Ashe 1970.
  Juan Gisbert 1975.
  Manuel Orantes 1975.
  Fred McNair 1976.
  Bob Hewitt 1977.
  Frew McMillan 1977.
  Miloslav Mečíř 1987.
  Jim Pugh 1988.
  Jim Grabb 1989.
  Patrick McEnroe 1989.
  Jakob Hlasek 1990.
  Jan Apell 1994.
  Grant Connell 1995.
  Patrick Galbraith 1995.
  Jonathan Stark 1997.
  Donald Johnson 2000.
  Piet Norval 2000.
  Ellis Ferreira 2001.
  Marcel Granollers 2012.
  Marc López 2012.
  David Marrero 2013.
  Fernando Verdasco 2013.
  Jean-Julien Rojer 2015.
  Horia Tecău 2015.
  Jack Sock 2018.

RekordiUredi

Najviše titula:[10]
1.   Roger Federer: 6 (2003, 2004, 2006, 2007, 2010, 2011)
2.   Ivan Lendl: 5 (1981, 1982, 1985, 1986, 1987)
  Pete Sampras: 5 (1991, 1994, 1996, 1997, 1999)
  Novak Đoković: 5 (2008, 2012, 2013, 2014, 2015)
5.   Ilie Năstase: 4 (1971, 1972, 1973, 1975)


Najviše uzastopnih titula:
1.   Novak Đoković: 4 (2012–2015)
2.   Ilie Năstase: 3 (1971–1973)
  Ivan Lendl: 3 (1985–1987)


Najviše finala:
1.   Roger Federer: 10 (2003–2007, 2010–2012, 2014–2015)
2.   Ivan Lendl: 9 (1980–1988)
3.   Boris Becker: 8 (1985–1986, 1988–1989, 1992, 1994–1996)
4.   Novak Đoković: 7 (2008, 2012–2016, 2018)
5.   Pete Sampras: 6 (1991, 1993–1994, 1996–1997, 1999)


Najviše uzastopnih finala:
1.   Ivan Lendl: 9 (1980–1988)
2.   Novak Đoković: 5 (2012–2016)
  Roger Federer: 5 (2003–2007)
  Ilie Năstase: 5 (1971–1975)
5.   Boris Becker: 3 (1994–1996)
  Stan Smith: 3 (1970–1972)


Igrači koji su osvojili turnir bez poraza:
1.   Roger Federer (2003, 2004, 2006, 2010, 2011)
  Ivan Lendl (1981, 1982, 1985, 1986, 1987)
3.   Novak Đoković (2012, 2013, 2014)
  John McEnroe (1978, 1983, 1984)
5.   Ilie Năstase (1971, 1972)
6.   Björn Borg (1979)
  Lleyton Hewitt (2001)
  Andy Murray (2016)
  Michael Stich (1993)
  Guillermo Vilas (1974)

Napomena: U periodu 1982–1985. nije se igralo po grupama.


Najviše nastupa:
1.   Roger Federer: 16 (2002–2015, 2017–2018)
2.   Andre Agassi: 13 (1988–1991, 1994, 1996, 1998–2003, 2005)
3.   Ivan Lendl: 12 (1980–1991)
4.   Boris Becker: 11 (1985–1992, 1994–1996)
  Jimmy Connors: 11 (1972–1973, 1977–1984, 1987)
  Pete Sampras: 11 (1990–2000)   Novak Đoković: 11 (2007–2016, 2018)


Najviše uzastopnih nastupa:
1.   Roger Federer: 14 (2002–2015)
2.   Ivan Lendl: 12 (1980–1991)
3.   Pete Sampras: 11 (1990–2000)
4.   Novak Đoković: 10 (2007–2016)

Najviše titula u parovima:[10]

  1.   Peter Fleming – 7
      John McEnroe – 7
  2.   Mike Bryan – 5
  3.   Bob Bryan – 4
      Daniel Nestor – 4

Također pogledajteUredi

ReferenceUredi

Vanjski linkoviUredi