Nedžad Ibrišimović

bosanskohercegovački književnik

Nedžad Ibrišimović (20. oktobar 1940 – 15. septembar 2011) bio je bosanskohercegovački književnik, vajar i akademik.[1]

Nedžad Ibrišimović
Rođenje (1940-10-20) 20. oktobar 1940.
Sarajevo
Smrt15. septembar 2011(2011-09-15) (70 godina)
Sarajevo
Zanimanjeknjiževnik
JezikBosanski
NacionalnostBošnjak

Od 1993. do 2001. bio je predsjednik Društva pisaca Bosne i Hercegovine. Najpoznatiji je po romanima Ugursuz (1968) i Vječnik (2005). Bio je jedan od osnivača Bošnjačke akademije nauka i umjetnosti 2011. Ibrišimovićevi romani prevođeni su na češki, turski, albanski, engleski, francuski, španski, njemački i italijanski jezik.

Biografija uredi

Rođen je 20. oktobra 1940. u Sarajevu. U trećoj godini života ostao je bez oca i s majkom odlazi u Žepče, gdje završava osnovnu školu. Nakon jednogodišnjeg pohađanja tehničke škole u Zenici, 1957. odlazi u Sarajevo i pohađa srednju školu za primijenjene umjetnosti, Odsjek za vajarstvo, i završava je 1961. Nakon godinu dana nastavničkog rada u Žepču, upisuje se na studij filozofije u Sarajevu i diplomira 1977.

Bio je urednik u listovima Naši dani i Oslobođenje, jedno vrijeme bio je nastavnik u Goraždu, ali je uglavnom bio profesionalni književnik.

Tokom rata u Bosni i Hercegovini na Dobrinji je organizovao KZB "Preporod", koja je radila i u doba blokade tog dijela Sarajeva.

Bio je član Udruženja likovnih umjetnika Bosne i Hercegovine od 1982. Od te godine do 2000. imao je deset samostalnih izložbi. Bio je predsjednik Društva pisaca Bosne i Hercegovine, od 1993. do 2001, a od 1995. do 1998. glavni i odgovorni urednik časopisa za književnost Život. Prevođen je na češki, turski, albanski, engleski, francuski, španski, njemački i Italijanski jezik.

Nakon izlaska iz štampe djela Vječnik (2005), Društvo pisaca Bosne i Hercegovine kandidovalo ga je za Nobelovu nagradu.

Umro je 15. septembra 2011. u Sarajevu u 71. godini.[2][3][4]

Nagrade uredi

  • 1975. Šestoaprilska nagrada Grada Sarajeva za roman Ugursuz;
  • 1970. za televizijsku adaptaciju Ugursuza prvu nagradu za dramski tekst na Bledskom festivalu;
  • 1971. za roman Karabeg godišnju nagradu Izdavačkog preduzeća "Svjetlost";
  • 1989. za roman Braća i veziri godišnju nagradu Izdavačkog preduzeća "Veselin Masleša";
  • 1992. Nagrada Društva pisaca BiH za knjigu Knjiga Adema Kahrimana;
  • 2004. Nagrada "Skender Kulenović" za Izabrana djela I - X;
  • 2005, za roman "Vječnik" nagrada Bošnjačke zajednice "Preporod";
  • 2005, za roman "Vječnik" Udruženje izdavača i knjižara BiH godišnja nagradu;
  • 2006, za roman "Vječnik" nagrada Hasan Kaimija.

Bibliografija uredi

  • Kuća zatvorenih vrata (Sarajevo, 1964)
  • Najbolji časovničar na svijetu" (radio drama), 1967.
  • Pisac i njegova kreatura" (radio drama), 1968.
  • Zlatni most" (radio drama), 1968.
  • Ugursuz (Sarajevo, 1968)
  • Karabeg (Sarajevo, 1971)
  • Priče (Sarajevo, 1972)
  • Glas koji je pukao o Egidiju" (radio drama), 1974.
  • Živo i mrtvo (radio drama), 1978
  • Zmaj od Bosne (Sarajevo, 1980)
  • Car si ove hevte (Sarajevo, 1980)
  • Šamili tubakovi (Sarajevo, 1984)
  • Nakaza i vila (Sarajevo, 1986)
  • Drame (Sarajevo, 1988)
  • Kuća bez vrata i druge priče (Sarajevo, 1989)
  • Braća i veziri (Sarajevo, 1989)
  • Dva dana u Al-Akru (Sarajevo, 1989)
  • Knjiga Adema Kahrimana napisana Nedžadom Ibrišimovićem Bosancem (Sarajevo, 1992)
  • Zambaci moje duše (Sarajevo, 1994)
  • Vječnik (Sarajevo, 2005)
  • El-Hidrova knjiga (Sarajevo, 2011)

Reference uredi

  1. ^ "Ibrišimović, Nedžad - Hrvatska enciklopedija". www.enciklopedija.hr. Pristupljeno 22. 4. 2024.
  2. ^ "Ibrišimović, pisac koji je klesao sjene". jergovic.com. Pristupljeno 19. 4. 2017.
  3. ^ "Umro pisac Nedžad Ibrišimović". klix.ba. 15. 9. 2011. Pristupljeno 19. 4. 2017.
  4. ^ "Nedžad Ibrišimović". mojalektira.com. Pristupljeno 19. 4. 2017.

Vanjski linkovi uredi