Otvori glavni meni
Za druga značenja, pogledajte Jusuf (čvor).

Sura Jusuf (arapski: سورة يوسف, Suretun Jusuf) jest 12. sura svete islamske knjige Kur'ana. Sadrži 111 ajeta i objavljena je u Meki što znači da se ubraja u mekanske sure.

يوسف
Jusuf
Jusuf
Sura12.pdf
Prva stranica sure Jusuf
Klasifikacija Mekanska
Džuz 12. i 13.
Red. br. u Kur'anu 12.
Vrijeme objave 2-3 godine prije Hidžre
Br. ajeta u suri 111
Br. riječi 1795
Br. slova 7125
Br. harf-e-Mukatta'at 3 (ا ل ر)
Br. sedždi-tilavet nema

KarakteristikeUredi

Jedna je od 29 sura koje počinju sa karakterističnim početkom, odnosno odvojenim harfovima. Treća je od pet kur’anskih sura koje počinju sa karakterističnim znakom, trostrukim harfom Elif-Lam-Ra (ostale sure su: Junus, Hud, Ibrahim i El-Hidžr).[1]

Ime sureUredi

Sura je dobila naziv po imenu jednog od Božijih poslanika, Jusufu (Josipu, Jozefu), sinu Ja'kubovom (Jakov), koji je također bio Božiji poslanik.

Sadržaj sureUredi

Glavni članak: Jusuf

Sura počinje sa takozvanim "Mutešabih ajetima"[2] Odmah na početku sure počinje se sa pričom o Jusufu, koja je gotovo cijela posvećena njemu; slučajem sa braćom, karavanom za Stari Egipat, njegov život, i naseljavanje njegovog oca Ja'kuba i braće u Egipat. Drugi dio sure navodi razloge spominjanja slučajeva prijašnjih Poslanika, pa se kaže da je Bog i prijašnjim narodima slao "stanovnike gradova" da "opominju ljude na Sudnji dan" i da "u kazivanjima o njima je pouka za one koji su razumom obdareni."

A koliko ima znamenja na nebesima i na zemlji, pored kojih prolaze, od kojih oni glave okreću...

Kur'an

Također pogledajteUredi

ReferenceUredi

  1. ^ "Karakteristični počeci kur’anskih sura". islamskazajednica.ba. Pristupljeno 10. 11. 2016. 
  2. ^ Sura Bekara, Elif-Lam-Mim

Vanjski linkoviUredi