Finski jezik (suomi ili suomen kieli) pripada baltofinskoj grupi ugro-finskih jezika; srodan je estonskom i livonskom jeziku. Njime govori 90% ljudi u Republici Finskoj, te određen broj stanovnika u Švedskoj, Norveškoj, SAD, Rusiji, Estoniji, Litvaniji i Latviji. Finski jezik je dobio određen broj elemenata iz germanskih i baltičkih jezika. Pismo je finska latinica. Osnivač finskog književnog jezika je Michael Agricoale 1542, a pisac prve finske gramatike Eskil Petraeus 1649.

Finski jezik
suomi
Države govorenja Finska, Estonija, Švedska Tornedalen, Norveška Finnmark, Sjeverozapadna Rusija Karelija
Regije govorenja Uglavnom Sjeverna Evropa
Broj govornika 5 miliona[1]
Rang -
Jezička porodica

uralski
 ugro-finski
  baltičko-finski

   finski
Službeni status
Služben u Finska, EU
Regulatori Institut za istraživanje finskih jezika
Jezički kod
ISO 639-1 fi
ISO 639-2 fin
Također pogledajte: Jezik | Spisak jezika
Mikael Agricola

Ovim jezikom se služi oko 5 miliona ljudi. Jedan je od zvaničnih jezika Evropske Unije.

Finski jezik je član Ugro-Finske porodice jezika i ubraja se u aglutinativne jezike. Ima reputaciju jezika koji je veoma težak za učenje, vjerovatno zato što nema mnogo bliskih jezika. Najbliskiji jezik mu je estonski.

KarakteristikeUredi

U finskom postoji 15 padeža, tako da u finskom nisu potrebni prijedlozi. Bogat je samoglasnicima, koji mogu biti dugi i kratki. Zbog toga Finci tvrde da im je jezik veoma pjevljiv. Ovaj jezik nema rodove ni članove.

Finski je pozajmio dosta riječi iz švedskog, njemačkog i, u posljednje vreme, engleskog. Međutim, teško je prepoznati ove riječi, jer su one postale priolagođene finskom jeziku.

Također pogledajteUredi

Vanjski linkoviUredi

  1. ^ www.kotus.fi