Muhamed Enveri Kadić

bosanskohercegovački historičar i epigrafičar

Muhamed Enveri ef. Kadić (Sarajevo, 17. januar 1856 – Sarajevo, 21. februara 1931) bio je bosanskohercegovački historičar i epigrafičar.

Muhamed Enveri ef. Kadić
Rođenje17. januara 1856.
Smrt21. februara 1931.
EtnicitetBošnjak [1]
ZanimanjeHistoričar
Značajna djela
Historija Bosne
Supružnik/ciSedika Čurćić

BiografijaUredi

Rođen je u Sarajevu 17.januara.1856. godine.[2] Sin je Bekir Sitki efendije, a unuk Sabit efendije. Mekteb i ruždiju je završio u Sarajevu, gdje je naučio orijentalne jezike, pogotovo turski, što mu je kasnije mnogo koristilo u njegovom naučno-istraživačkom radu. Nešto kasnije naučio je i njemački jezik. Dvije godine je pohađao Gazi Husrev begovu medresu, nakon čega se 1871. godine zapošljava u arhivu bosanske vilajetske vlade, prvo kao pripravnik, a potom kao prvi mukajjid (zvaničnik). Poslije okupacije Bosne i Hercegovine kratko je obavljao dužnost računovođe kod privremenog vakufskog povjerentsva za Sarajevo. Od 1881. do 1883. radio je u Gradskom poglavarstvu i u kotarskom uredu kao službenik za tapije, a onda kao zvaničnik u poreskom uredu (1884 - 1889.). Nakon toga imenovan je kao činovnik Vrhovnog šerijatskog suda za Bosnu i Hercegovinu, gdje ostaje do 1923. godine. Nakratko je bio direktor pomoćnih ureda, poslije čega se penzionisao 1923. godine.[3] Bio je oženjen sa Sedikom Čurčić, kćerkom hadži Lutfullaha ef. Čurčića, sa kojom je imao tri sina Naima, Halima i Selima.[4] Umro je 21. februara 1931. godine u 75. godini života. [5]

Tokom rada u arhivu prikupljao je i prepisao stotine različitih fermana, berata, bujruldija, hudžeta, ilama, vakufnama, knjiga i ostalih dokumenata vezanih za historiju Bosne. Njegovo poznato djelo "Historija Bosne" na osmanlijskom turskom jeziku sadrži oko 12.000 folija teksta u 28 svezaka u rukopisu, koji obuhvataju historiju Bosne od polovine 15. do početka 20. vijeka. Original se danas čuva u Gazi Husrev-begovoj biblioteci, a trenutno se prevodi njegovo djelo.[6] Kadić je ovo djelo pisao preko 40 godina.[7] Pored toga bavio se pjesništvom i epigrafikom.[8]

ReferenceUredi

  1. ^ Kreševljaković, Hamdija, Dva Bošnjaka povjesničara, Narodna starina, knj. X, Zagreb 1931. str. 273-275
  2. ^ Kasumovic, Amila. "Sultanov, carev i kraljev službenik: činovnička karijera Muhameda ef. Kadića (Serving the Sultan, the Kaiser, and the King: The Career Story of Muhamed ef. Kadić". journal zahtijeva |journal= (pomoć)
  3. ^ Kreševljaković, Hamdija, Dva Bošnjaka povjesničara, Narodna starina, knj. X, Zagreb 1931. str. 273-275
  4. ^ Tanović, Bakir, (2012), Ćurčića vakuf, str. 105, Dobra knjiga
  5. ^ Kreševljaković, Hamdija, Dva Bošnjaka povjesničara, Narodna starina, knj. X, Zagreb 1931. str. 273
  6. ^ Bičakčić, Almir, “Gazina biblioteka je čuvar našeg identiteta”, Oslobođenje, 15 i 16. januar 2022.
  7. ^ Kreševljaković, Hamdija, (1991), Izabrana djela IV, str. 234, Veselin Masleša
  8. ^ Mujezinović, Mehmed, Muhamed Enveri-efendi Kadić kao epigrafičar, Glasnik Vrhovnog islamskog starješinstva, XI (1960.)

Vanjski linkoviUredi