Antonije Isaković

Antonije Isaković (6. novembar 1923.—13. januar 2002.) bio je jugoslavenski i srbijanski književnik i scenarist, potpredsjednik Srpske akademije nauka i umjetnosti (SANU) od 1980-92. Dobitnik je mnogih književnih nagrada, poznat je i kao pisac čija djela su u Jugoslaviji najviše ekranizovna (Gospodar i sluga, Tren 1 i Tren 2, Govori i razgovori). Dobitnik je NIN-ove nagrade 1982. godine Smatra se jednim od autora Memoranduma SANU, političkog programa politike Velike Srbije u vrijeme pred raspad SFRJ. Bio je član Socijalističke partije Srbije u devedestim godinama prošlog stoljeća, mada se kasnije javno ogradio od politike Slobodana Miloševića. Njegova djela svode se pripovjesti o borbama partizana u Drugom svjetskom ratu, političkom sukobu prema četnicima, te kasnijim čistkama u redovima komunista od sljedbenika staljinističke politike. Njegova su djela protkana psihološkim studijama glavnih junaka, te se smatraju jednim od boljih djela moderne srbijanske književnosti.

Antonije Isaković
Antonije Isaković.jpg
Rođenje (1923-11-06) 6. novembar 1923.
Rača,[1] Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca
Smrt13. januar 2002(2002-01-13) (78 godina)
Beograd, Srbija i Crna Gora

BibliografijaUredi

ScenarijiUredi

NagradeUredi

  1. ^ https://www.biografija.org/knjizevnost/antonije-isakovic/