Nukleaze su enzimi koji su sposobni cijepati fosfodiestarske veze između podjediničnih nukleotida u nukleinskim kiselinama. Starije publikacije za njh upotrebljavaju pojmove kao što su "polinukeotidaze" ili "nukleodepolimeraze".

Struktura 3' do 5' egzonukleaze vezane za Pol I

Nukleaze se obično dalje dijele na endonukleaze i egzonukleaze, iako se neki od ovih enzima mogu uključiti u obje kategorije. Poznataenukleaze su dezoksiribonukleaze i ribonukleaze.[1][2]

Pregled

uredi

U kasnim 1960-im, Stuart Linn i Werner Arber su izolirali dvije vrste enzima odgovornih za ograničavanje rasta faga u bakteriji Escherichia coli. Jedan od tih enzima je na DNK dodavao metal grupu , stvarajući metil DNK, dok je drugi cijepao nemetiliranu DNK u širokom spektru lokacija duž molekule. Prvi tip enzima je nazvan "metilaza", a drugi "restrikcijska nukleoza". Ovi enzimski alati su važni za istraživanja koja koriste model "sijeci i kopiraj" DNK molekule. Ono što je tada bilo potrebno je alat koji će sjeći DNK na tačno određenim lokacijama, a ne nasumce duž molekula. Tako je bilo moguće rezati DNK molekule u predvidljiv i ponovljiv način.

Također pogledajte

uredi

Reference

uredi
  1. ^ Bajrović K, Jevrić-Čaušević A., Hadžiselimović R., Ed. (2005): Uvod u genetičko inženjerstvo i biotehnologiju. Institut za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju (INGEB), Sarajevo, ISBN 9958-9344-1-8.
  2. ^ Kapur Pojskić L., Ed. (2014): Uvod u genetičko inženjerstvo i biotehnologiju, 2. izdanje. Institut za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju (INGEB), Sarajevo, ISBN 978-9958-9344-8-3.

Vanjski linkovi

uredi