Tunelski efekt: razlika između verzija

Dodano 95 bajtova ,  prije 9 godina
nema sažetka izmjene
No edit summary
No edit summary
'''Tunel efekat''' ili tunelovanje je pojava u kojoj atomska čestica može da savlada konačnu potencijalnu barijeru čak i kada je njena energija niža od visine (energije) barijere. Prema klasičnoj [[Fizika|fizici]], to bi bilo nemoguće, međutim, prema zakonima kvantne mehanike, to je moguće. Na primjer, alfa-raspad se objašnjava preko tunel efekta kao prodiranje alfa čestice kroz potencijalnu barijeru nuklearnih sila. Tunel efekat je našao tehničku primjenu u [[Skenirajući tunelski mikroskop|skenirajućem tunelskom mikroskopu]].
 
Tunel efekat je prvi eksperimentalno opazio Robert Vilijams Vud 1897. godine posmatrajući kretanje elektrona u emisionom polju ali nije uspio da ga protumači. Istraživači u oblasti [[Radioaktivnost|radioaktivnog raspada]] još 1899. godine izražavali su nejasne sumnje o mogućnosti da do raspada dolazi zbog tunel efekta što je teorijski opisao tek Džordž[[George GamovGamow]], 1929. godine, nakon prethodnih otkrića [[Ernest Rutherford|Rutherford]]a i saradnika da je alfa čestica zapravo jezgro helijuma. Mada se otkriće tunel efekta pripisuje Gamovu (koji ga je tako i imenovao) prvi teorijski opis dao je 1926/27 Fridrih[[Friedrich Hund]] za opisivanje izomerije kod molekula.
[[Datoteka:Hund%2CFriedrich_1920er_G%C3%B6ttingen.jpg|mini|desno|200px|Friedrich Hund]]
 
== Literatura ==
* [[Robert Williams Wood]]: ''A new form of Cathode Discharge and the Production of X-Rays, together with some Notes on Diffraction'', Phys. Rev. '''5''', 1 (1897)