Razlika između izmjena na stranici "Španski građanski rat"

m
Bot: Automatska zamjena teksta (-takođe +također)
m (robot Dodaje: war:Gyera Sibil Espanyol)
m (Bot: Automatska zamjena teksta (-takođe +također))
Ubrzo nakon što je general Sanjurjo poginuo u avionskoj nesreći, komandu nad pobunjenicima, koji su se počeli nazivati nacionalistima, preuzeo je general Franco. Ubrzo se pokazalo da pobuni mnogi faktori idu u prilog.
 
Franco je, kao vatreni zagovornik fašizma, od samog početka primio direktnu vojnu pomoć od fašističke [[Italija|Italije]] i nacističke [[Njemačka|Njemačke]]. Nasuprot tome, zapadne sile su se odlučile ne miješati u sukob - [[Velika Britanija]] je proglasila embargo na prodaju oružja zaraćenim stranama, plašeći se da bi rat mogao eskalirati u opći evropski sukob, za kojeg još nije bila spremna; u susjednoj i politički oštro podijeljenoj Francuskoj je vladao strah da bi intervencija na strani Republike mogla dovesti do građanskog rata. Jedina sila koja je Republici dala opsežniju vojnu pomoć bio je [[SSSR]], ali se ona iz cijelog niza političkih razloga pokazala krajnje kontraproduktivna, prvenstveno zato što je Franca u dijelu javnosti pretvorila u borca protiv komunizma. [[Sjedinjene Američke Države|SAD]] se takođertakođerr nisu direktno miješale, ali su prešutno podržavale Franca, jer je [[Demokratska stranka (SAD)|Demokratska stranka]] predsjednika [[Franklin Delano Roosevelt|Roosevelta]] imala veliki broj glasača pod uticajem Katoličke crkve.
 
U samoj Španiji je nacionalistima na ruku išlo to što su srž njenih oružanih formacije činile jedinice pod komandom profesionalnih oficira te iskusne kolonijalne trupe. Brojčano jače republikanske snage su se, pak, sastojale samo dijelom od profesionalne vojske, dok su većinu činile slabo organizirane i koordinirane milicije, kojima je veliki problem predstavljala nedisciplina. Dodatni problem je bio i veliki ideološki raskol na republikanskoj strani - dok je dio pristaša Republike isključivo htio obraniti demokratske institucije, anarhisti i trockisti su građanski rat shvatili kao priliku za izvođenje revolucije. Taj raskol je godine 1938. eskalirao u oružane sukobe koji su bitno oslabili kako vanjskopolitički, tako i vojni položaj Republike.
46.745

izmjena