Razlika između izmjena na stranici "Kulturna antropologija"

Mada su etnolozi 19. vijeka vidjeli "difuziju" i "nezavisno stvaranje" kao međusobno isključive i sukobljene teorije, većina etnografa se ubrzo saglasila da oba procesa postoje i da oba mogu uvjerljivo dokazati sličnosti između različitih kultura (unakrsno-kulturno). Međutim, ovi etnografi su ukazali na vještačku prirodu mnogih takvih sličnosti, takođe ukazujući da crte koje se šire putem difuzije često mijenjaju svoje značenje, ulogu i funkciju na putu iz jednog društva u drugo. Prema tome, ovi antropolozi su bili manje zainteresovani za upoređivanje kultura, generaliziranje ljudske prirode, ili otkrivanje univerzalnih zakona kulturnog razvoja, negoli za razumijevanje posebnih kultura putem samih tih kultura, tj. kroz njih. Ovi etnografi i njihovi studenti su progurali ideju "[[kulturni relativizam|kulturnog relativizma]]," gledište prema kojem se razumijevanje vjerovanja i ponašanja drugih može postići samo u kontekstu kulture u kojoj drugi žive.
 
U 20. vijeku, sociokulturalna antropologija je krenula različitim razvojnim putevima u [[Evropa|Evropi]] i Sjedinjenim Američkim Državama. Evropski "socijalni antropolozantropolozi" su se fokusirali na posmatranja društvenih ponašanja i "socijalnih struktura," tj. na odnose između društvihdruštvenih uloga (na primjer, muža i žene ili roditelja i djece) i društvenih institucija (kao što su [[religija]], [[ekonomija]] i [[politika]]). Američki "kulturalni antropolozi" su pak stavili težište na načine na koje ljudi izražavaju svoja viđenja sebe i svijeta, naročito u [[simbol|simboličkim]] oblicimoblicima, kao što su [[umjetnost]] i [[mit]]ovi. Danas, većina sociokulturalnih antropologa se oslanja na oba ova razvojna puta i podjednako se zanima kako za ono što ljudi rade tako i za ono što ljudi kažu.
 
Etnografija danas dominira sociokuluralnom antropologijom. No, mnogi savremeni sociokulturalni antropolozi su odbacili ranije modele etnografije, koji su tretirali lokalne kulture kao ograničene i izolirane. Ovi antropolozi se i dalje zanimaju za različite načine na koje ljudi u različim mjestima osjećaju i razumijevaju svoj život, mada oni često tvrde da se ovi različiti načini življenja ne mogu razumjeti jedino u lonalnom kontekstu; oni ističu da da se ti načini moraju analizirati u kontekstu regionalnih, a onda čak i globalnigglobalnih političkih i ekonomskih odnosa. Istaknuti zagovornici ovog pristupa su [[Arjun Appadurai]], [[James Clifford]], [[Jean Comaroff]], [[John Comaroff]], [[James Ferguson]], [[Akhil Gupta]], [[George Marcus]], [[Sidney Mintz]], [[Michael Taussig]], [[Joan Vincent]], and [[Eric Wolf]].
 
OsimU toganajskorije vrijeme, sociokulturalni antropolozi su se sve više počeli zanimati i za [[Zapadna kultura|"Zapadnu" kulturu]], akako problemu [[Sjedinjene Američke Države|Americi]] tako i [[Evropa}Evropi]]; najnoviji neredi i protesti useljenika u današnjoj[[Francuska|Francuskoj]] Evropii u dobrom dijelu [[Evropska Uniaja|Evropske Unije]] gotovo vapida vape za tim pristupom.
 
== Takođe vidi ==
3.633

izmjene