Razlika između izmjena na stranici "Partsko carstvo"

Dodano 419 bajtova ,  prije 11 mjeseci
nema sažetka izmjene
Tokom [[Treći Mitridatski rat|Trećeg Mitridatskog rata]], pontski kralj [[Mitridat VI, kralj Ponta|Mitridat VI]] (120. - 63. p.n.e.) je zatražio pomoć Partskog carstva u ratu protiv Rima, ali je Sinatruk odbio pomoći. Kada je rimski zapovjednik [[Lucije Licinije Lukul Mlađi]] marširao na jermensku prijestolnicu [[Tigranakert]] 69. godine p.n.e., Mitridat VI i Tigran II su zatražili pomoć partskog kralja [[Fraat III|Fraata III]] (69. - 57. p.n.e.). On je odbio poslati pomoć jer je ranije utvrđena granica između Partskog carstva i Rimske republike. Pošto Tigran Mlađi, sin jermenskog kralja Tigrana II, nije uspio da preuzme jermensko prijestolje od svoga oca, uvjerio je Fraata III da maršira na novu jermensku prijestolnicu [[Artašat]]. Nakon neuspješne opsade, Tigran Mlađi je pobjegao rimskom zapovjedniku [[Pompej|Pompeju]] koji ga je odveo u Rim kao taoca. Fraat III je zatražio od Pompeja da vrati Tigrana Mlađeg, ali je to Pompej odbio. U znak odmazde, Fraat III je pokrenuo invaziju na [[Korduna|Kordunu]] gdje ga je rimski konzul [[Lucije Afranije]] prisilio na vojno primirje.
 
Fraata III su ubili njegovi sinovi [[Orod II]] i [[Mitridat IV od Partije|Mitridat IV]], nakon čega je Orod II prisilio Mitridata IV da pobjegne u rimsku provinciju [[Sirija (rimska provincija)|Siriju]]. U znak podrške Mitridatu IV, rimski konzul [[Aul Gabinije]] je marširao do Eufrata, ali se morao vratiti kako bi pomogao [[Ptolemej XII Aulet|Ptolemeju XII Auletu]] (55. - 51. p.n.e.) u smirivanju pobune u Egiptu. Uprkos nedostatku podrške Rimske republike, Mitridat IV je uspio osvojiti Babiloniju i Seleukiju 54. godine p.n.e. Orodov general [[Surena]] je 53. godine p.n.e. zauzeo Seleukiju i zarobio Mitridata, pa je [[Marko Licinije Kras]] napao Partsko carstvo. Dok je njegova vojska [[Bitka kod Harana|marširala prema Haranu]], Orod II je napao Jermeniju natjeravši rimskog saveznika i jermenskog kralja [[Artavazd II|Artavazda II]] (55. - 34. p.n.e.) na bračni savez između partskog prijestolonasljednika [[Pakor I|Pakora I]] (51. - 38. p.n.e.) i Artavazdove sestre. Partska vojska od 1.000 [[Katafrakt|katafrakta]] naoružanim kopljima i 9.000 [[Konjski strijelac|konjskih streličara]] se sukobila sa rimskom vojskom koja je činila sedam [[legija]] i lako pješaštvo. Zahvaljujući velikoj količini strijela koje su nosile 1.000 deva, partska vojska je pružala konjskim streličarima stalnu zalihu strijela. Konjski streličari su upotrebljavali taktiku "[[Partski hitac|Partskog hitca]]" sumirajući povlačenje kako bi izvukli neprijatelja, a zatim se okrenuli i pucali na njih kad su bili izloženi. Ova taktika izvedena sa teškim kompozitnim lukovima je razorila Krasove snage. Krasov poraz kod Harana je bio jedan od najgorih vojnih poraza u rimskoj historiji.
 
Oslabljeno nakon pobjede nad Krasom, Partsko carstvo je pokušalo zauzeti rimske teritorije u [[Jugozapadna Azija|jugozapadnoj Aziji]]. Prijestolonasljednik Pakor I i njegov zapovjednik Osak su napali Siriju i Antiohiju 51. godine p.n.e., ali ih je odbio [[Gaj Kasije Longin]] koji je ubio Osaka. Kada je Pakor I napao Siriju tokom [[Drugi trijumvirat|Drugog trijumvirata]] 40. godine p.n.e., [[Marko Antonije]] nije bio u stanju predvoditi rimsku odbranu zbog odlaska u Italiju kako bi se suprotstavio svom suparniku [[Oktavijan August|Oktavijanu]]. Nakon što je Siriju okupirala partska vojska, Pakor I i njegov zapovjednik [[Barzafarn]] su napali rimski [[Levant]]. Oni su pokorili sva naselja na mediteranskoj obali osim [[Akra|Ptolemaisa]] (današnja [[Akra]], Izrael) i [[Tir|Tira]]. Međutim, ubrzo nakon toga su istjerani iz Levanta zahvaljujući rimskoj kontraofanzivi koju je pokrenuo general [[Publije Ventidije Bas]]. On je pobjedio partsku vojsku kojom je komandovao general [[Farnapat]] u [[Bitka kod Amanskog prijevoja|bici kod Amanskog prijevoja]]. Slijedeće godine, Pakor I se suočio sa Ventidijem u [[Bitka kod Gindara|bici kod Gindara]]. Njegovim ubistvom uslijedila je kriza nasljedstva u kojoj je Orod II izabrao [[Fraat IV|Fraata IV]] (37. - 2. p.n.e.).
 
Dolaskom na prijestolje, Fraat IV je eliminirao i protjerao vlastitu braću. Jedan od njih je pobjegao Marku Antoniju i uvjerio ga da napadne Partsko carstvo. Sljedeće godine su Marko Antonije i jermenski kralj [[Artavazd II]] su izvršili invaziju iz [[Erzurum|Teodiosiopolisa]] na [[Atropatena|Atropatenu]] kojom je vladao partski saveznik [[Artavazd I, kralj Atropatene|Artavazd I]]. Međutim, Fraat IV je u zasjedi uništio divovskog [[Udarni ovan|udarnog ovna]] koji je bio namijenjen opsadi Praaspe nakon čega je Artavazd II napustio Antonijeve snage. Oslabljena Antonijeva vojska je pobjegla u Siriju gdje je Marko Antonije namamio Artavazda II u zamku sklapanjem bračnog saveza. Kao zarobljenik je paradirao tokom [[Rimski trijumf|rimskog trijumfa]] u Aleksandriji gdje ga je pogubila [[Kleopatra VII]].
 
==Reference==