Razlika između izmjena na stranici "Osmanlijsko Carstvo"

m
clean up, replaced: Osmanlijsko carstvo → Osmanlijsko Carstvo (17), Osmanlijskom carstvu → Osmanlijskom Carstvu, Osmansko carstvo → Osmanlijsko Carstvo, Osmanlijskog carstva → Osmanlijskog Carstva (16) using AWB
m (KWiki premjestio je stranicu Osmanlijsko carstvo na Osmanlijsko Carstvo preko preusmjerenja: Po novom (starom) pravopisu.)
m (clean up, replaced: Osmanlijsko carstvo → Osmanlijsko Carstvo (17), Osmanlijskom carstvu → Osmanlijskom Carstvu, Osmansko carstvo → Osmanlijsko Carstvo, Osmanlijskog carstva → Osmanlijskog Carstva (16) using AWB)
| zvanično_ime = Osmanlijsko Carstvo
| izvorno_ime = Devlet-i Âliye-yi Osmâniyye<br />دولتِ عَليه عُثمانيه
| genitiv = Osmanlijskog carstvaCarstva
| razdoblje = 1299 - 1923
| država_prije1 = Bizantijsko carstvo
| grb = Osmanli-nisani.svg
| uzrečica = دولت ابد مدت<br />Devlet-i Ebed-müddet
| himna = [[Himna Osmanlijskog carstvaCarstva]]
| karta = Ottoman_1683.png
| glavni_grad = [[Söğüt]] (1302–1326)<br />[[Bursa]] (1326–1365)<br />[[Edirne]] (1365–1453)<br />[[Istanbul]] (1453–1922)
| etničke_grupe =
| državno_uređenje = Monarhija
| vrsta_vlasti = [[Sultani Osmanlijskog carstvaCarstva|Sultan]]
| godina_prve_vlasti = 1299–1326 (prvi)
| vladar_prva_vlast = [[Osman I]]
| komentar =
}}
'''Osmanlijsko carstvoCarstvo''' (na [[osmanlijski turski jezik|osmanlijskom turskom]]: {{Ar|دولتِ عَليه عُثمانيه}}, ''Devlet-i Aliye-i Osmaniye'', što znači "Osmanlijska uzvišena država"; na [[turski jezik|modernom turskom]]: ''Osmanlı Devleti'', "Osmanlijska država," ili ''Osmanlı Imparatorluğu'', "Osmanlijsko carstvoCarstvo"), bilo je [[imperijalizam|imperijalna]] snaga, smještena na obodu [[Sredozemno more|Sredozemnog mora]], trajući od [[1288]]. do [[1922]]. Na vrhuncu moći, tokom [[16. vijek]]a, ovo carstvo je obuhvaćalo [[Anadolija|Anadoliju]], [[Bliski Istok]], dijelove [[Sjeverna Afrika|Sjeverne Afrike]], dobar dio [[jugoistočna Evropa|Jugoistočne Evrope]], sve do [[Kavkaz]]a. Carstvo je na vrhuncu svoje moći obuhvaćalo teritoriju površine od oko 22,9 miliona [[kvadratni kilometar|km<sup>2</sup>]], mada je dobar dio te teritorije bio pod indirektnom kontrolom centralne [[vlada|vlade]]. Carstvo je bilo smješteno napola između Istoka i Zapada, tako da je tokom svog 600-godišnjeg postojanja carstvo bilo u međusobnim odnosima sa [[Istočna kultura|Istokom]] i sa [[Zapadna kultura|Zapadom]].
 
Pleme [[Ouzi Turci|Ouz Turaka]] je u zapadnoj [[Anadolija|Anadoliji]] osnovalo ovo carstvo, kojim je vladala [[Osmanlijski|osmanlijska]] (na turskom, ''Osmanlı'') loza, koja je potekla od Oghuz Turaka. Carstvo je osnovao [[Osman I]] (na arapskom ''ʿUthmān'', عُثمَان , što je u zapadno-evropskim jezicima prilagođeno / iskvareno u ime "Ottoman," pa otuda i ime castva - ''Osmanlijsko'' ili "''Otomansko''" carstvo). [[1453]], nakon što su Osmanlije [[Pad Konstantinopolja|osvojile]] Carigrad ([[Konstantinopolj]]) (danas moderni [[Istanbul|İstanbul]]), kao posljednji ostatak [[Bizantijsko carstvo|Bizantijskog carstva]], ovaj grad je postao treća osmanlijska [[prijestonica]]. U [[16. vijek|16.]] i [[17. vijek]]u, Osmanlijsko carstvoCarstvo je postalo jedna od svjetskih najmoćnijih političkiha sila, od čijeg su se napredovanja uzduž [[Balkansko poluostrvo|Balkanskog poluostrva]] i južnim obodom [[Poljsko-litvansko kraljevstvo|Poljsko-litvanskog kraljevstva]] evropske zemlje osjećale ugroženim.
 
Na svom vrhuncu, Carstvo je uključivalo mnoga važna mjesta [[klasična starina|klasične starine]], među kojima su [[Homer]]ov [[Olimp]], [[Zeus]]ova [[Evropa (mitologija)|Evropa]], [[Io (mitologija)|Ijin]] Bosfor, Dijanin hram u [[Efes]]u, [[sarkofag]] [[Aleksandar Veliki|Aleksandra Velikog]], [[Rajski vrtovi]], [[Nuh]]ova ([[Noa|Noina]]) [[Gora Ararat]], [[Ibrahim]]ova ([[Avram]]ova) oaza i izvori, [[Nil]], [[Besjeda na gori]], brijeg [[Golgota]].
 
Propast Osmanlijskog carstvaCarstva je posljedica [[Prvi svjetski rat|Prvog svjetskog rata]], tokom kojeg su savezničke sile, uključujući i [[Arapi|Arape]], konačno porazile osmanlijske snage na [[Bliski Istok|Bliskom Istoku]]. Na [[posljedice Prvog svjetskog rata|kraju rata]] osmanlijska vlada se potpuno raspala, dok su carstvo međusobno podijelile pobjedničke snage. Predstojeće dvije godine su okončane proglašvanjem novih [[država]]. Jedna od novih država bila je [[Turska|Republika Turska]]. Članovi osmanlijske dinastije su protjerani iz [[Anadolija|Anadolije]], gdje su njihovi preci nekad sagradili jedno od najvećih carstava svijeta. [[1999]], turska skupština [parlament] je povratila državljanstvo članovima Osmanlijske porodice, nakon 76 godina.
 
== Historija ==
{{glavni|Historija Osmanlijskog carstvaCarstva}}
=== Uspon (1299–1453) ===
{{Glavni|Uspon Osmanlijskog carstvaCarstva|Osmanlijska dinastija}}[[Ertuğrul Gazi|Ertugrul]], otac [[Osman I|Osmana I]], je stigao u [[Anadolija|Anadoliju]] iz [[Merv|Merva]] ([[Turkmenistan|Turkmenistana]]) sa 400 konjanika kako bi pomogao [[Rumski sultanat|Rumskom sultanatu]] u borbi protiv [[Bizantijsko carstvo|Bizantije]]. Nakon propasti [[Rumski sultanat|Rumskog sultanata]] u 14. stoljeću, Anadolija je bila podijeljena na nekoliko malih nezavisnih država, tzv. [[Anadolijski Begluci|Gazi Emirati.]] Jedno od Emirata je predvodio [[Osman I]] (1258. - 1326.) koji je osnivač Osmanlijskog carstvaCarstva. Osman je proširio Emirat do same granice Bizantijskog carstva.
 
Nakon smrti Osmana I, Osmanlije su započele širenje teritorija preko istočnog Mediterana i [[Historija Balkana|Balkana]]. Osmanov sin [[Orhan]] je zauzeo grad [[Bursa|Bursu]] 1326. godine, koja je postala novi glavni grad Osmanlijske države. Pad Burse je predstavljao gubitak Bizantijske kontrole nad sjeverozapadnom Anadolijom. Osmanlijska [[Kosovska bitka|pobjeda na Kosovu]] 1389. godine je praktično označila [[Pad Srpskog carstva|kraj Srpskog carstva]], čime je otvoren put Osmanlijskoj ekspanziji na Evropu. [[Bitka kod Nikopolja]] 1396. godine se smatra posljednjim krstaškim pohodom u srednjem vijeku koji nije zaustavio napredovanje Osmanlijskog carstvaCarstva.
 
Proširenjem osmanlijske dominacije na Balkanu, osvajanje Konstantinopolja je postalo glavni cilj. Osmanlijsko carstvoCarstvo je kontrolisalo gotovo sve bivše bizantijske zemlje koje okružuju grad, ali je Bizantija osjetila olakšanje kada je tursko-mongolski vladar [[Timurlenk|Timur]], osnivač [[Timuridsko carstvo|Timuridskog carstva]], napao Anadoliju na istoku. U [[Bitka kod Ankare|bici kod Ankare]] 1402. godine Timur je porazio osmanlijske snage i zarobio sultana [[Bajazid II|Bajazida II]]. Uslijedio je [[Osmanlijski interegnum|građanski rat]] (1402. - 1413.) gdje su se Bajazitovi sinovi borili oko naslijeđa. Rat je završen dolaskom [[Mehmed I|Mehmeda I]] za sultana, čime je završen interegnum i obnovljena osmanlijska moć.
 
Dio osmanlijskih teritorija na Balkanu (Solun, Makedonija i Kosovo) su privremeno izgubljene nakon 1402. godine, ali ih je kasnije ponovo vratio sultan [[Murat II]]. On je 10. novembra 1444. godine porazio zajedničku ugarsku, poljsku i [[Vlaška|vlašku]] vojsku u [[Bitka kod Varne|bici kod Varne]]. Četiri godine kasnije, [[Janko Hunjadi]] je sa ugarskom i vlaškom vojskom napao osmanlije, ali je poražen u [[Druga Kosovska bitka|Drugoj Kosovskoj bici]] 1448. godine.
[[Datoteka:Portrait of Mehmed II by Gentile Bellini (Cropped).png|mini|mini|[[Mehmed II|Mehmed II (Osvajač)]]]]Sin Murata II, [[Mehmed II|Mehmed Osvajač]], je reorganizirao državu i vojsku osvajajući [[Pad Konstantinopolja|Konstantinopolj]] 29. maja 1453. godine. Mehmed je dozvolio [[Pravoslavna crkva|Pravoslavnoj crkvi]] da zadrži svoju autonomiju i zemljište u zamjenu za prihvatanje osmanlijske vlasti. Zbog loših odnosa između država zapadne Evrope i Bizantijskog carstva, većina pravoslavnog stanovništva je prihvatila osmanlijsku vlast. Nakon osvajanja [[Bizantijsko carstvo|Bizantijskog carstva]], Mehmed II je nastavio svoj osvajački pohod zauzimajući [[Trapezuntsko carstvo]], [[Transilvanija|Transilvaniju]] i [[Kraljevina Bosna|Kraljevinu Bosnu]]. Time su Osmanlije dobile kontrolu nad glavnim kopnenim trgovačkim putevima između Evrope i Azije.
 
Sultan [[Selim I]] je drastično proširio istočne i južne granice carstva porazivši vladara [[Safavidsko carstvo|Safavidskog carstva]], [[Ismail I|šaha Ismaila]], u [[Bitka kod Čaldirana|bici kod Čaldirana]]. Selim je uspostavio [[Egipat za vrijeme Osmanlijske vladavine|osmanlijsku vladavinu u Egiptu]] i osnovao osmanlijsku mornaricu na [[Crveno more|Crvenom moru]]. Nakon ove osmanlijske ekspanzije, započelo je neprijateljstvo između Osmanlijskog carstvaCarstva i [[Portugalsko carstvo|Portugalskog carstva]] oko težnje da postanu dominantne sile u regionu.
 
[[Datoteka:Suleyman I of the Ottoman Empire.jpg|mini|200x200px|lijevo|[[Sulejman I|Sulejman I (Veličanstveni)]]]]Selimov nasljednik Sulejman Veličanstveni će još više proširiti carstvo i njegovu moć. Nakon osvajanja [[Beograd|Beograda]] 1521. godine, Sulejman zauzima južne i centralne dijelove [[Kraljevina Ugarska|Kraljevine Ugarske]] nakon [[Mohačka bitka|Mohačke bitke]] 1526. godine. Nakon toga maršira do [[Opsada Beča|zidina Beča]] 1529. godine ali ga ne osvaja. Nakon neuspjelog zauzimanja Beča, zauzima [[Transilvanija|Transilvaniju]], [[Vlaška|Vlašku]] i [[Moldavija (pokrajina)|Moldaviju]], koje postaju kneževine u okviru Osmanlijskog carstvaCarstva. Na istoku, Osmanlije zauzimaju [[Bagdad]] i [[Mezopotamija|Mezopotamiju]] 1535. godine, preuzimajući kontrolu nad [[Perzijski zaliv|Perzijskim zalivom]]. Nakon napada na [[Kavkaz (regija)|Kavkaz]] 1555. godine potpisan je [[mir u Amasiji]], po kojem su [[zapadna Armenija]] i [[Gruzija|zapadna Gruzija]] došle pod osmanlijsku vlast, a [[Dagestan]], [[istočna Armenija]], [[istočna Gruzija]] i [[Azerbejdžan]] ostali u posjedu Perzijanaca.
 
[[Francusko carstvo|Francuska]] i Osmanlijsko carstvoCarstvo su, zbog suprostavljanja [[Habsburška monarhija|Habsburškoj monarhiji]], postali jaki saveznici. Francusko [[Opsada Nice|osvajanje Nice]] 1543. godine i [[Invazija na Korziku 1553|Korzike]] 1553. godine se desilo udruživanjem snaga francuskog kralja [[Franjo I, kralj Francuske|Franje I]] i [[Sulejman I|Sulejmana I]], koji su bili su pod komandom osmanlijskih admirala [[Hajrudin Barbarosa|Hajrudina Barbarose]] i [[Turgut Reis|Turgut Reisa]]. Mjesec dana prije opsade Nice, Francuska je podržala osmanlije sa artiljerijskim jedinicama tokom osmanlijskog [[Opsada Esztergona 1543|osvajanja Esztergona]]. Nakon ovih dostignuća, Habsburški vladar [[Ferdinand I, car Svetog rimskog carstva|Ferdinand I]] je službeno priznao osmanlijsku dominaciju u Ugarskoj.
 
Nakon Prvog Ajuransko-portugalskog rata Osmanlijsko carstvoCarstvo je uspjelo da zauzme [[Adal sultanat]]. Ova ekspanzija je doprinijela osmanlijskom zauzimanju [[Somalija|Somalije]] i [[Afrički rog|Afričkog roga]]. Također je pojačalo njen uticaj u [[Indijski okean|Indijskom okeanu]] gdje se nadmetala sa Portugalskim carstvom. Do kraja vladavine Sulejmana I, broj stanovnika carstva je iznosio oko 15.000.000 ljudi koji su se protezali na tri kontinenta. Osim toga, Osmanlijsko carstvoCarstvo je postalo dominantna pomorska sila koja je kontrolirala veći dio [[Sredozemno more|Sredozemnog mora]]. U to vrijeme, Osmanlijsko carstvoCarstvo je bilo glavno carstvo evropske političke sfere.
 
=== Stagnacija i reforme (1683–1827) ===
{{Glavni|Stagnacija i reforme Osmanlijskog carstvaCarstva}}Više od vijek i po poslije [[Sulejman I|Sulejmanove]] [[Opsada Beča|opsade]], u [[Bitka kod Beča|Bici kod Beča]], [[1683]], Osmanlijsko carstvoCarstvo je izgubilo svoje uporište u Evropi. [[1699]], po prvi put u svojoj historiji, Osmanlije su priznale da [[Austrija|austrijsko]] carstvo sada može potpisati sporazum s Osmanlijama na ravnoj nozi. Ovome je između ostalog prethodio gubitak zemlje koja je bila u osmanlijskim rukama cijela dva vijeka. Nakon ovih događaja, Osmanlijskim carstvom su vladali sultani koji nisu bili ravni [[Mehmed II|Mehmedu II]], [[Selim I|Selimu I]] i [[Sulejman I|Sulejmanu I]].
 
Tokom perioda stagnacije, Osmanlije su oslabili ratovi, posebno oni protiv [[Iran|iranskih]] [[šiiti|šiita]], [[Litvansko-poljska kraljevina|Litvansko-poljske kraljevine]], [[Rusija|Rusije]] i [[Austro-Ugarska|Austro-Ugarske]]. Osmanlije su uspjele da poraze Ruse u Bici kod [[Prut]]a, [[1712]], i Austrijance, [[1736]], ponovo zauzimajući prethodno izgubljene teritorije u Evropi. Kasnije, u [[Krimski rat|Krimskom ratu]], Osmanlije će stupiti u savez sa Britancima i francuzima da bi porazili Ruse.
[[Požarevački sporazum]] je dao daha kratkom miru, koji je uslijedio između [[1718]]–[[1730]].
 
Promjena u osmanlijskoj politici prema Evropi je već davala vidne znakove. Carstvo je počelo da utvrđuje gradove širom [[Balkan]]a, koji će postati bedemi odbrane od ekspanzionističkih namjera Evropljana. Zavedene su dodatne javne mjere poput smanjenja [[porez]]a, poboljšanja javnih odnosa, uspostavljanja konzularnih predstavništava i prvih građanskih investiranja u industriju. Bio je to period poznat pod romantičarskim imenom "Doba lala" (na [[turski jezik|turskom]], ''lale devri''), po čuvenim raskošnim vrtovima [[lala]] u kompleksu [[Topkapi saraj|carigradskog dvora]]. No, naučni napredak Osmanlija pred zemljama Evrope je u međuvremenu znatno opao, što je period tokom kojeg su Evropljani ubrzali svoja naučna dostignuća širom ovog kontinenta. Osmanlijsko carstvoCarstvo nije bilo u tehnološkom koraku sa svojim evropskim takmacima, što se ubrzo pokazalo poraznim.
 
Austrija i Rusija su dobile ratove i teritorije, dok su oblasti osmanlijskogOsmanlijskog carstvaCarstva kao što je [[Egipat]] postale nezavisne u svemu osim na papiru. Tokom ovog perioda, koji se poklapa s početkom vladavine sultana [[Selim III|Selima III]] ([[1789]]-[[1807]]), poduzeti su napori ka modernizaciji sistema. No, mnoge od reformi koje je ovaj sultan pokušao da zavede kako bi revitalizirao carstvo, zakočile su konzervatne snage širom Osmanlijskog carstvaCarstva, bio to religiozni kadar ili pak sada korumpirani [[janičari]], iako su ovi zvanično bili ukinuti i raspušteni kao vojska [[1826]].
 
=== Propadanje (1828–1908) ===
[[Tanzimat]] je bio period reformi koje su trajale od [[1839]]-[[1876]]. Tokom ovog perioda oformljena je moderna vojska i reformisan bankovni sistem, dok su moderne [[fabrika|fabrike]] zamijenile [[zanatska udruženja]] tipa [[gilda|gilde]]. Ekonomski, Carevina je vodila muku kako da evropskim bankama otplati dugove, dok je vojno imala problema da se odbrani od strane okupacije (Egipat je, na primjer, [[1798]]. okupirala Francuska, dok su Kipar zauzeli Britanci, [[1876]]).
 
Značajna promjena ovog vremena je sljedeća: Osmanlijsko carstvoCarstvo je prestalo ulaziti samo u konflikte, a počelo sklapati saveze, kao i evropske zemlje. Sklopljeni su mnogi savezi sa zemljama kao što su [[Francuska]], [[Holandija]], [[Velika Britanija]] i [[Rusija]]. Kao primjer može se navesti [[Krimski rat]], u kojem su se Britanci, Francuzi, Osmanlije i drugi, ujedinji u alijansu, borili protivi carske Rusije.
 
Od svih ideja koje su Osmanlije usvojili sa zapada, najuticajnija ideologija je bila [[etnički nacionalizam]], ili kako se u to vrijeme zvao, religija modernog svijeta. Nisu Osmanlije imale posla sa etničkim nacionalizmom samo u granicama svog carstva, nego i van njih. Pobune su imale veliki uticaj na mnoge grupe tokom [[19. vijek]]a. Tvrdi se da su ove pobune odredile put kojim su Osmanlije morale krenuti tokom [[20. vijek]]a, ali je retorika o razlogu pobunama u 19. vijeku oštro podjeljena.
 
[[Datoteka:TreatyOfSevres (corrected).PNG|mini|250p|Karta nakon [[Sporazum u Sevru|Sporazuma u Sevru]] (Sèvres)]]
U konačnom pokušaju zadržavanja vlasti i povraćaja barem nekih od izguljenih teritorija, osmanlijski [[trijumvirat]], pod vođstvom [[Enver Paša|Enver Paše]], je stavio Osmanlijsko carstvoCarstvo na stranu [[Centralne sile|Centralnih sila]]. Na početku [[Prvi svjetski rat|Prvog svjetskog rata]], carstvo je imalo izvijesnog uspjeha. [[Savezničke sile u Prvom svjetskom ratu|Saveznici]], u čijim su redovima bile i [[ANZAK]] snage, su poraženi u [[Bitka kod Galipolja|Bici kod Galipolja]]. Na [[Kavkaz]]u, Osmanlijsko carstvoCarstvo je poraženo u nizu bitaka, tako da su [[Rusi]] osvojili [[Trabzon]], na [[Crno more|Crnom moru]], i [[Erzurum]] i [[Van]], u sjeveroistočnoj [[Anadolija|Anadoliji]].
 
Na kraju Prvog svjetskog rata, Saveznici su, udruženi sa [[Arapi]]ma i [[Jermeni]]ma, konačno porazili Osmanlije, nakon čega su osmanlijske teritorije pripojene nonastalim državama i protektoratima. Tajnim sporazumima je uslijedio [[Sporazum u Sevru]] (Sèvres), koji je sa Saveznicima potpisali predstavnici [[sultan]]a [[Mehmed VI|Mehmeda VI]]. Međutim, sporazum nikad nije stupio na snagu jer ga nisu priznali članovi turskog republikanskog pokreta, na čelu s [[Ataturk|Kemalom Atatürkom]]. Republikanci su iskoristili ovu priliku da proglase punopravnu novu vladu [[Turska|Turske]], time zamjenjujući [[monarhija|monarhiju]], sa sjedištem u [[Istanbul]], sa [[republika|republikom]], premještajući [[vlada|vladu]] i [[glavni grad]] u [[Ankara|Ankaru]], u srednjoj [[Anadolija|Anadoliji]].
Mada su prvi osmanlijski vladari nosili naslov [[beg]]a (''bey''), time priznavajući suverenitet [[Seldžuci Turci|Seldžučkog]] [[sultanat]]a, [[Murat I]] je bio prvi Osmanlija koji je ponio naslov ''[[sultan]]a'', tj. "[[car]]a" ili "kralja." [[Pad Konstantinopolja|Padom Konstantinopolja]], [[1453]], država je uveliko stala na put postanka moćne carevine, tako da je [[Mehmed II|Mehmed Osvajač]] zaista postao njen prvi istinski car, odnosno [[padišah]].
 
Od [[1517]] naovamo, osmanlijski sultan je istovremeno bio i [[halifa]] islama, tako da je Osmanlijsko carstvoCarstvo od ove godine pa do sve do svog raspada, [[1922]] (odnosno do ukidanja [[hilafet]]a, [[1924]]), u stvari bilo i hilafet, tj. islamska vjerska država. <ref name="camo">Prof. Hamdo Camo [http://www.camo.ch/sultani.htm Osmanlijsko carstvoCarstvo, autorova stranica camo.ch] učitano 20.4.2014 {{Simboli jezika|bs|Bosanski}}</ref>
 
:Također pogledajte [[Sultani Osmanlijskog carstvaCarstva]].
 
=== Državno uređenje ===
 
=== Administrativna podjela ===
{{Glavni|Podjela Osmanlijskog carstvaCarstva}}
 
=== Državni propusti ===
== Privreda ==
[[Datoteka:Timbre Ottoman 1901 20paras bright.jpg|mini|desno|100p|Poštanska marka iz 1901.]]
OsmanskoOsmanlijsko carstvoCarstvo počivalo je na specifičnom poretku feudalnog tipa. Taj se poredak nazivao timarsko-spahijski sistem. Timar je predstavljao najmanji zemljišni posjed koji je država to jest sultan davao na korištenje spahiji (konjaniku) za ratne zasluge. Veći posjed od timara, a najveći has. Zeameti su dodjeljivani krupnim spahijama, a hasovi visokim državnim službenicima.
Osmanlije su većinu svojih prihoda dobijali od harača. Godišnji prihodi od harača u evropskom dijelu Osmanskog carstva iznosili su 1.469.000 dukata. U isto vrijeme prihodi iz azijskog dijela Osmanskog carstva bili su 331.000 dukata. Sultani su širom svoga Carstva podizali velike građevinske komplekse koji se nazivaju sultanovim zadužbinama. Tako su vrlo bogati prihodi bili zemljišta, hanovi, hamami, dućani, kuće i čaršije u okviru sultanovih zadužbina.
 
== Zakon ==
Osmanlijski pravni sistem je prihvatio vjerske zakone za sve oblasti života. Osmanlijsko carstvoCarstvo je uvijek bilo organizirano oko sistema lokalne jurisprudencije.
== Vojska ==
Prve vojne jedinice Osmalijske države su bile armija koju je organizovao Osman I, od pripadnika plemena koja su naseljavala zapadnu Anadoliju, krajem 13. vijeka.
== Vanjski linkovi ==
{{Commonscat|Ottoman Empire}}
* [http://www.osmanli700.gen.tr/english/engindex.html Ottoman Web Site] – Sadrži detaljnu informaciju o Osmanlijskom carstvuCarstvu (na engleskom)
* [http://www.4dw.net/royalark/Turkey/turkey.htm Royal Ark: Turkey] – Bogati website s obiljem detalja i informacija (na engleskom)
* [http://www.wsu.edu:8080/~dee/OTTOMAN/OTTOMAN1.HTM World Civilizations: The Ottomans] – Sveobuhvatni website koji pokriva dobar dio države i vlade (na engleskom)
* [http://www.discoverturkey.com/haberler/osmanli-bayrak.html Flags of Ottoman Empire]
* [http://www.ottomansouvenir.com/Capitals/Capitals_of_Ottoman_Empire.htm Capitals of Ottoman Empire]
* [http://www.osmanlimedeniyeti.com Osmanlijska civilizacija] – Sve o historiji i kulturi Osmanlijskog carstvaCarstva i civilizacije (na turskom)
* [http://www.humanities.ualberta.ca/ottoman/module3/lecture2.htm More on the 16 & 1700's] - Nacionalizam u povoju, propast carstva?
 
 
[[Kategorija:Carstva]]
[[Kategorija:Osmanlijsko carstvoCarstvo]]
[[Kategorija:Turska]]
[[Kategorija:Bivše države u Africi]]