Razlika između izmjena na stranici "Polimorfizam dužine amplificiranih fragmenata"

m
fix homoglyphs: convert Cyrillic characters in mjestim[а] to Latin
m (fix homoglyphs: convert Cyrillic characters in [о]d to Latin)
m (fix homoglyphs: convert Cyrillic characters in mjestim[а] to Latin)
== Analiza ==
Protokol detekcije AFLP polimorfizma uključuje nekoliko glavnih postupaka.
*Dugi lanac [[DNK]] [[makromolekula]] se najprije siječe pomoću [[restrikcijski enzim|restrikcijskih enzima]], koji se inače široko koriste kao rezači (sjekači) [[molekula]] DNK na tačno određenim specifičnim mjestimаmjestima. Svaki pojedinačni prepoznaje ’’svoju’’ sekvencu [[nukleotid]]a, npr. 5'−GТТАТCА−3', pa kada klizi duž lanca, svaki puta prepoznaje taj kod i tu ga siječe. Najčešće su upotrebi oni restrikcijski enzimi joji prepoznaju i režu sekvence od četiri do šest [[nukleotid]]a. U ovakvim istraživanjima, obično se koriste po dva specifična enzima, od kojih jedan prepoznaje sekvence od četiri, a drugi od šest nukleotida.
 
*Zatim sječeni fragmenti [[DNK]] ma jednom kraju imaju sekvencu koja prepoznaje šestočlani, a na drugom onu koja prepoznaje četveročlani. Spajanje fragmenata katalizira enzim [[ligaza]], koja je u funkciji svojevrsnog ljepila za spajanje sekvenci adaptera. Kao adapteri služe poznate oligonukleotidne sekvence koje su tako komponirane da na jednom kraju ima takav nukleotidni niz koji je komplementaran sekvenci prepoznavanja jednog od korištenih restrikcijskih enzima, a na drugom – sekvencu nukleotida koja je komplementarna sekvenci prajmera ((početnice) koji će biti upotrebljen u preamplifikaciji. U tom slučaju, adapter iva dvostruku ulogu: njegovim vezanjem za kraj fragmenta nestaje mjesto koje prepoznaju [[restrikcijski enzim|restrikcijski enzimi]], uz istovrenmeno uspostavljanje mjesta za koje će se vezati prajmer.