Razlika između izmjena na stranici "Lipopolisaharid"

Dijelovi LPS iz nekoliko sojeva bakterija su pokazali hemijsku sličnost sa molekulama površine ljudskih ćelija domaćina. Sposobnost nekih bakterija da na njihovoj površini ispolje molekule koje su hemijski identične ili slične površinskim molekulama nekih vrsta ćelija domaćina se naziva molekulska [[mimikrija]]. Naprimjer, u ''Neisseria meningitidis'' L2,3,5,7,9 , terminalni tetrasaharidni dio oligosaharida (lakto-N-neotetraoza) je isti tetrasaharid koji se nalazi u paraglobozidu, prekursoru za ABH [[glikolipid]]ni [[antigen]] na ljudskim [[eritrociti]]ma (vidi: [[ABO sistem krvnih grupa]]). U drugom primjeru, terminalni trisaharid je dio (laktotriaoze) oligosaharida iz patogenih ''Neisseria'' spp. LOS se također nalazi i u laktoneoserijama [[glikosfingolipid]]a ljudskih ćelija. Većina meningokoka iz grupe B i C, kao i [[gonokokom]], pokazali su da je ovaj trisaharid dio njihove LOS strukture. Pojava da se površina ljudskih ćelija 'imitira', pored ostalog, djeluje kao "kamuflaža" od imunog sistema, što ima ulogu u ukidanju imunološkog tolerancije kada se domaćina zarazi određenim ljudskim leukocitnim antigenim ([[HLA]]) [[genotip]]ovima, kao što je [[HLA]]-B35.
 
===Uticaj varijabilnosti na imunološki odgovor===
O-antigeni (vanjski ugljukohidrati) su najvarijabilniji dio LPS molekula, prenoseći antigene specifičnosti. Nasuprot tome, lipid A je najkonzerviraniji dio. Međutim, sastav lipida A također može varirati (npr. u broju i prirodi acil lanaca, čak unutar ili između rodova). Neke od tih varijacija mogu prenositi antagonističke osobine ove ploče. Na primjer, difosforil lipid A (RsDPLA) ''Rhodobacter sphaeroides'' je moćan antagonist LPS u ljudskim ćelijama, ali je agonist u ćelijama [[hrčak|hrčka]] i [[konj]]a.
 
Klaster LPS [[gen]]a jako varira između različitih sojeva, podvrsta, vrsta bakterijskih patogena biljaka i životinja.
Normalnan ljudski [[krv]]ni serum sadrži anti LOS antitela, koja su baktericidna i kod pacijenata koji imaju infekcije uzrokovane serotipski različitih sojeva koji posjeduju anti-LOS antitijela koja se razlikuju u specifičnosti u usporedbi sa normalnim serumu. Ove razlike u humoralnom imunom odgovoru na različite vrste LOS, mogu se pripisati strukturu LOS molekula, prije svega u strukturi oligosaharidnog dijela LOS molekula. U ''Neisseria gonorrhoeae'' je dokazano da se antigenost LOS molekula može promijeniti tokom infekcija, zbog sposobnosti ove bakterije da sintetizira više od jedne vrste LOS. Ta karakteristika je poznata kao [[fazna varijacija]]. Pored toga, ''Neisseria gonorrhoeae'', kao i ''Neisseria meningitidis'' i ''Haemophilus influenzae'', su sposobni da dalje menjaju svoje LOS ''[[in vitro]]'', naprimjer, putem sialijlacije (modifikacije ostataka sijalične kiseline), a kao rezultat toga su u mogućnosti da povećaju svoju otpornost na dopunski posrediovan ubijanje ili čak reguliranja aktiviranja dopuna ili izbjegavanje efekta baktericidnih antitijela. Sialijlacija može doprinijeti otežavanju vezanja [[nneutrofil]]a i [[fagocitoza|fagocitoze]] preko ćelija imunog sistema, kao i smanjenje oksidativnog rafala. ''Haemophilus somnus'', patogen goveda, također je pokazao LOS fazu varijacija, što je osobina koja može pomoći u imunološkoj obrani goveda – domaćina. Uzeto zajedno, ova zapažanja ukazuju na to da varijacije u molekulama bakterijske površine, kao što su LOS može pomoći patogenima da izbjegnu oba humoralna (antitijela i komplement-posredovani) i ćelijski posredovane (ubijanje po neutrofili, na primjer) imunie odbrane domaćina.
 
==Zdravlje==
===Endotoksemija ===
23.119

izmjena