Razlika između izmjena na stranici "Bizantijsko Carstvo"

Uklonjeno 500 bajtova ,  prije 4 godine
nema sažetka izmjene
 
== Historija ==
Glavni članak: [[Historija Bizantijskog carstva]]
 
=== Rana historija ===
Naziv Bizantija potiče od staro-grčke kolonije Bizantije, na mjestu na kome je kasnije podignut Konstantinopolj (Carigrad). Bizantiju su naseljavali Grci i helenizovani narodi koji su se nazivali Romeicima.
[[Rimska vojska]] je uspjela osvojiti mnoge teritorije koje su pokrivale cijelu regiju Mediterana i priobalna područja [[Pirenejsko poluostrvo|jugozapadne Evrope]] i sjeverne Afrike. Te teritorije su bile dom mnogim različitim kulturnim narodima, sa urbanom populacijom i ruralnim stanovništvom. Generalno govoreći, istočne mediteranske pokrajine su bile više urbanizovane nego na zapadu, zato što su bile ujedinjene u [[Antička Makedonija|Makedonsko carstvo]] i bile pod uticajem grčke kulture. Zapad je patio od nestabilnosti do 3. stoljeća. Ova razlika između utvrđenog [[helenizam|Helenističkog]] Istoka i Latinskog Zapada postala je sve važnija u kasnijim stoljećima, što je dovelo do postepenog otuđenja na dva svijeta.
Samostalan život Bizantije počinje nakon Teodosijeve podjele carstva 395. godine na: Pars occidentis i Pars okientis. Propast Zapadnog Rimskog Carstva 476. godine učinila je Istočno carstvo – Bizantiju, jednim nasljednikom Rimske Imperije. Istočna država, naprotiv uspjela je prebroditi tu krizu i očuvala se gotovo čitav milenij. Svoj opstanak u toku kritične vanjske situacije, unutrašnje krize, potkraj IV vijeka, u V vijeku, u kojoj je zauvijek nestalo Zapadno Rimsko Carstvo, Bizant zahvaljuje nizu ekonomskih i političkih faktora, među kojima su se isticali:
 
=== Podjela Rimskog carstva ===
# prijenos prijestonice od strane Konstantina 330. godine,
Vidi također: [[Bizantija za vrijeme Konstantinove i Valentinijanove dinastije]]
# vitalnost i konsolidacija Bizantije, u početku samostalnog državnog života rezultat su u prvom redu, ekonomskih faktora i specifičnosti njegove ekonomike,
# zahvaljujući njegovom geografskom položaju i očuvanju znatnog broja velikih gradova i njihove privrede,
# povezanost između gradske i seoske privrede u Bizantiji, između latinfundija i gradova nije bila toliko narušavana kao na zapadu, nije bila prekidana.
 
Da bi zadržali kontrolu i poboljšali upravljanje ogromnim Rimskim carstvom, rimski carevi su ga dijelili između pojedinaca. Iako je administrativna podjela bila raznolika, ona se uglavnom sastojala od podjele radne snage između Istoka i Zapada. Svaka divizija je imala vlastiti oblik podjele vlasti, a krajnja imperija je bila nedjeljiva zbog čega je carstvo legalno bilo jedna država – iako su se ko-carevi često sretali kao rivali ili neprijatelji.
U razvitku Bizanta možemo razlikovati tri faze:
 
Car [[Dioklecijan]] je 293. godine stvorio novi upravni sistem ([[Tetrarhija|tetrarhiju]]), kako bi garantovao sigurnost u svim ugroženim područjima svog carstva. On je izabrao ko-careve da upravljaju njegovim dijelovima carstva i da budu njegova desna ruka na tim prostorima. Tetrarhija se srušila 313. godine i nekoliko godina kasnije Konstantin I je ujedinio dva administrativna područja u centralnu državu.
* Prva počinje sa stamostalnim državnim životom Istočnog rimskog carstva, tj. od kraja IV vijeka, i traje do početka VIII vijeka.
* Druga faza obuhvata razdoblje tzv. Ikonoklastičke krize (711-834), zatim procvat Bizantijske države od 834-1025, vladavine civilnog plemstva, (1025-1081), i, najzad, vladavina vojno plemstvo (1081-1204).
* Treća faza razvoja obuhvata razdoblje prekida državnog kontinuiteta i restauracije (104-1282), te razdoblje opadanja (1282-1453), koja se završava propašću države.
 
=== Decentralizacija ===
Rimsko državno uređenje grčka kultura i hrišćanska vjera sačinjavaju podlogu razvitka Bizantije. Ova tri elementa su neophodna za razumijevanje njene suštine. Bizantija nastaje spajanjem grčko hrišćanskog duha sa rimskom državnom formom. Ona nastaje hristijanizacijom Rimske imperije i prenošenjem državnog centra na jelinizovani Istok. Historija Bizantija počinje u doba Konstantina Velikog, prvog hrišćanskog cara, osnivačem nove prijestonice na Bosforu. Ona je nastavak rimske historije, kao što je i sama Bizantijska država nastavak Rimske Imperije.
Konstantin je 330. godine preselio sjedište carstva u Konstantinopolj, koji je osnovan kao drugi Rim u Bizantijumu, gradu koji se strateški nalazio na trgovačkim putevima između Evrope i Azije i između Mediterana i Crnog mora. Konstantin je uveo bitne promjene u carske vojne, monetarne, građanske i vjerske institucije. Što se tiče njegove ekonomske politike, on je optužen od strane pojedinih naučnika za "nepromišljenu fiskalizaciju", zbog toga što je uveo zlato koje je postalo stabilna valuta koja je preobrazila ekonomiju i unaprijedila razvoj.
 
Bizantijsko Carstvo trajalo je hiljadu sto dvadeset tri godine i osamnaest dana, u Evropi koja se mijenjala u toku tih vijekova, jedan činilac ostao je stalan, Rimski car, u autokratskoj veličanstvenosti, vladao je u Carigradu. Historija carstva najprirodnije i najzgodnije se dijeli prema dinastijama koje su jedna za drugom vladale sve do konačne propasti 29. maja 1453. kada je sultan Mehmed II Fatih, na čelu svojih četa na juriš osvojio Carigrad i učinio ga Istanbulom.
 
== Uređenje Carstva ==
254

izmjene