Razlika između izmjena na stranici "Auguste Comte"

Uklonjeno 18 bajtova ,  prije 8 godina
m
nema sažetka izmjene
m (r2.7.3) (Bot dodaje: cy:Auguste Comte)
m
Drugo stajalište je bilo stajalište reformacije, kontrarevolucije, a on je podrazumijevao negaciju tekovina Francuske revolucije, mir, red, kao i obnovu teologije uz reprodukciju feudalne aristokracije. Između ova dva stajališta Kont pravi neku vrstu kompromisa, te njegov koncept soc. i socijalističkog metoda predstavlja jednu vrstu kompromisa. Iz ovog kompromisa on je izradio konkretan sistem socijalnog pozitivizma, pa je njegov metod prevashodno pozitivističkog karaktera, pa i njegova epistemologija teorijskih spoznaja je u potpunosti pozitivistički objavljena.
 
On stvara u vremenu i prostoru kada primjena nauke postaje novom tehnikom, tako da je socijalnim činjenicama ovladao znanstveninaučni duh, te naša spoznaja mora polaziti od tih znanstvenihnaučnih činjenica, kao objektivne realnosti, te u tom kontekstu odbacivati sva metafizička, teološka stajališta o samom društvu, jer ovdje su činjenice indikator istine i ništa više.
U svojoj raspravi o kategoriji slobodnog duha Kont je dao definiciju značenja pozitivizma, a ta definicija se između ostalog odnosi i na sam njegov socijalistički metod:
Iz ovog određenja pozitivizma, on je izgradio konkretan sociološki metod koji možemo definirati kao metod koegzistencije i metod sukcesije. Ova metodologija proizilazi iz njegovog koncepta evolucijskog organicizma. Kada je riječ o metodu koegzistencije onda to podrazumijeva da jedna pojava postoji pored druge. Da te pojave predstavljaju jednu harmoniju, organsko jedinstvo, da se izbjegavaju socijalno klasni antagonizmi, a ovo jedinstvo pojava je utemeljeno na socijalnom konsenzusu, tj.da sve individue, kolektiviteti putem konsenzusa prihvaćaju društvo kao svoj vlastiti zavičaj. Kod Konta pojam koegzistencije znači negaciju dijalektičke metode i klasnih antagonizama koji određuju historijski tok.
 
Dakle, ovaj pojam koegzistencije je vezan za postojeći red stvari, njihov mir za evoluciju, a metod sukcesije podrazumijeva proces ali koji je utemeljen na socijalnoj evoluciji, gdje jedna pojava ustupa mjesto drugoj. Dakle, ovdje ne postoje unutrašnja protivrječnost da samoj pojavi, gdje kvantitativni razvoj pojave dovodi do novog kvaliteta, do vlastite negacije, nego sukcesija podrazumijava da jedna pojava nestaje te ustupa mjesto drugoj, jer sve je u uzajamnoj harmoniji i utemeljeno je na socijalnom konsenzusu, te nema protivrječnosti klasnog antagonizma. Prisutna je saradnja individua, ako ovaj konsenzus podrazumijeva što se prihvaća određeni pravni, politički, moralno-etički, znanstveninaučni poredak koji osigurava progres-napredak, a on je moguć samo kroz postojeći red stvari, kroz harmoniju. Bilo koja vrsta klasnog antagonizma socijalno-političke revolucije prema Kontu je pogubna za progres i to predstavlja patologiju društva koja se kroz konsenzus nadilazi, jer društvo ide u svoj pozitivni stadij koji prema Kontu predstavlja i završetak historije.
 
Dakle, Kontov socijalistički metod moramo sagledavati i izvesti iz njegove šire teorijske koncepcije, socijalistička teorija društva koja vodi progresu kroz očuvanje postojećeg reda stvari.
1. '''Materijala vladavina''' - koja pripada industrijalcima, financijerima, zemljoposjednicima, ali najviše financijerima jer Kont stvara u vremenu i prostoru kada se financijski kapital odvaja od industrijskog kapitala i kada bankari imaju odlučujuće značenje za kapitalističku ekspanziju.
2. '''Intelektualna vladavina''' - nju čine znanstvenicinaučnici najvećeg kalibra, poput Kopernika, Galilea Galileja, Đordana Bruna itd. Ako je Kont postulirao da će nauka vladati društvom, pozitivnim stadijem on je onda pravovremeno uočio razvojne tendencije kapitalodnosa koji vodi racionalizaciji, ali i parcijalizaciji svijeta života, te se on zalaže za treći oblik vladavine u pozitivnom stadiju a to je
 
3. '''Moralna preobrazba''' - vladavina univerzalnih etičkih principa kojima je dato sekularno obilježje ili značenje, ali oni su u krajnoj konsekvenci preparirana kršćansko-katolička etika, jer on vladavinu nauke u pozitivnom stadiju sagledava kao vlast katoličke crkve, na čelu sa papom, s time što papu zamjenjuje znanstveniknaučnik koji ima slična ovlaštenja i ustrojstvo.
 
Kod njega je država prevashodno teritorijalna, geografska organizirana, utemeljena na etnosu, vojsci i policiji, jedno uprošteno ali fundamentalno određenje države. Da bi kolektiviteti imali uvida u pozitivno društvo u cjelini, ono će biti načinjeno od država sa manjim etnosom, države koje će brojati od milion do tri miliona stanovnika, kao Belgija, Holandija i sl.
Kada je riječ o pozitivnom društvu riječ je o jednom federalističkom konceptu gdje će nauka, a ne politika imati dominirajuću funkciju u integraciji čovječanstva. On nauci daje organizatorsku svrhu da izvrši integraciju društva, a onda pozitivizam zaboravlja primarni, epistemološki, znanstveninaučni princip, tj. spoznajnu zadaću nauke.
 
 
12.852

izmjene